Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2014/153 K.2014/3764

Taraflar arasındaki karşılıklı alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve karşı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl davada davacılar-karşı davada davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl davada davacılar vekili, taraflar arasında 18.11.2005 tarihinde imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ve ek sözleşmesine aykırı davranan davalı yüklenicinin, müvekkillerine isabet eden bağımsız bölümlerde eksik ve kusurlu imalat yaptığını ileri sürerek, davacılardan K.. Y.. için 820,00 TL, davacı İ.. Y.. için 260.00 TL, davacı H.. Y.. için 260.00 TL eksik iş bedelinin delil tespiti tarihi olan 24.01.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah yoluyla da talebini, davacı K.. Y.. için 1.571,20 TL, H.. Y.. için 678,96 TL, İ.. Y.. için 678,96 TL'ye artırmıştır.

Asıl davada davalı vekili, müvekkilinin sözleşme ve projeye uygun imalat yaptığını, davacıların bağımsız bölümlerini teslim alırken ihtirazi kayıt ileri sürmediklerini savunarak, davanın reddini istemiş; karşı davasında ise, davalıların talebi üzerine müvekkili tarafından fazladan yapılan mantolama, vestiyer, banyo kabini ve aspiratör masrafı ve davalılar yerine yatırılan emlak vergisi olmak üzere toplam 1.100,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalılardan tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesiyle talebini 3.840,00 TL olarak arttırmıştır.

Karşı davada davalılar vekili, talep edilen fazla imalatın sözleşme kapsamında işler olduğunu, ayrıca bir yıllık zamanaşımı süresinin dolduğunu savunarak, karşı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davalı yüklenicinin, sözleşmeye aykırı davranarak davacılara ait bağımsız bölümlerde kalitesiz parke kullandığının sübuta erdiği, 5 no'lu bağımsız bölümde duvar yüzeyinin kabardığının belirlendiği, bunun açık ayıp niteliğinde olduğu, karşı davada davacı yüklenicinin davalılara ait bağımsız bölümlere yaptığı fazla imalat bedelini talep edebileceği, ortak yerlere yapılan fazla imalat bedelinden davacı yüklenici de yararlanacağından alacak isteminin yerinde olmadığı gerekçesiyle asıl davada, davacı K..

Y.. için 1.571,20 TL'nin 820,00 TL'sinin dava, kalanının ıslah tarihinden, davacı İ.. Y.. için 678,96 TL'nin 250,00 TL'sinin dava, kalanının ıslah tarihinden, davacı H.. Y.. için 678,96 TL'nin 260,00 TL'sinin dava, kalanının ıslah tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak adı geçen davacılara verilmesine; karşı

davada 3.840,00 TL'nin 1.920,00 TL'sinin davalı K.. Y..'dan, 960,00'ar TL'sinin davalılar İsmail ve H.. Y..'dan 1.100.00 TL'sinin karşı dava, kalanını ıslah tarihinden itibaren yasal faizi ile alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. Kararı, asıl davada davacılar- karşı davada davalılar vekili temyiz etmiştir. 1-Asıl davada davacılar vekilinin temyiz itirazları yönünden ; 5219 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu HUMK'nın 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 sayılı Kanun'un 19. maddesiyle HUMK’a eklenen Ek-Madde 4’te öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2013 yılı için 1.820,00 TL’dir.

HUMK'nın, 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 427/4. maddesi hükmüne göre alacağın tamamının dava edilmiş olması halinde, asıl istemin kabul edilmeyen bölümü, anılan kesinlik sınırını geçmeyen davacı tarafın, temyiz hakkı bulunmamakta ise de, davalı tarafça, kesinlik sınırı üzerinde kalan miktara yönelik temyiz yoluna başvurulması halinde, davacı tarafın, katılma yolu ile temyiz hakkı saklıdır.

Somut olayda, asıl davada dava ve ıslah dilekçesi ile davacı K.. Y.. için toplam 1.571,20 TL, davacı H.. Y.. için toplam 678,96 TL, davacı İ..

Y.. için toplam 678,6 TL eksik ve kusurlu iş bedelinin davalıdan tahsili istenilmiş olup, mahkemece, bu istemlerin kabulüne dair verilen karar, 2013 yılı için öngörülen temyiz sınırı olan 1.820,00 TL'nin altında olduğu gibi, temyize getirilen delil tespit dosyasındaki tespit giderleri ile delil tespiti avukatlık ücreti toplamı da bu sınırın altında olup, temyizin katılma yolu ile temyiz de olmamasına göre, davacılar vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Karşı davada davalılar İsmail ve H.. Y.. vekilinin temyiz itirazlarına gelince ;

Karşı dava, sözleşme dışı yapılan fazla imalat bedeli ve davalılar yerine yatırılan emlak vergisinin tahsili istemine ilişkindir.

Karşı davada ıslahla birlikte toplam 3.840,00 TL'nin tahsili istenilmiş olup, mahkemece, karşı davalılar İ.. Y.. ve H.. Y..'dan 960.00'ar TL'nin tahsiline dair verilen karar, 2013 yılı için öngörülen temyiz sınırı 1.820,00 TL'nin altında kaldığı cihetle kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 1989/3 Esas, 1990/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da karar verilebileceğinden, karşı davada davalılar İsmail ve H.. Y.. vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

3-Karşı davada davalı K.. Y.. vekilinin temyiz itirazlarına gelince ;

a) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, karşı davada davalı K.. Y.. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

b-Mahkemece, dosya kapsamına göre karşı davada davacı vekilinin davalılar yerine ödediğini iddia ettiği 100,00 TL emlak vergisine yönelik talep yönünden davalıların teklif edilen yemini eda ettikleri, davacı yüklenicinin emlak vergisini davalılar adına yatırıldığına dair iddiasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, hükmün gerekçe kısmında bu istek kalemi ile ilgili herhangi bir tartışma ve değerlendirme yapılmaması ve bu miktarın fazla imalat bedeline dahil edilerek toplam 3.840.00 TL'nin 1.920,00 TL'sinin davalı K..

Y..'dan tahsiline karar verilmesi ve bu davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru olmamış, kararın bu nedenle adı geçen davalı yararına bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamaya gereksinim göstermediğinden, davalı K.. Y..'ın payı gözetilerek HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.