Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2014/1532 K.2014/1771

Taraflar arasındaki kayıt kabul ve sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili kurumun, müflis davalıdan iflas tarihi itibariyle prim, işsizlik sigortasi primi, ve damga vergisi borçları nedeniyle 147.886,12 TL icraya intikal etmiş, 4.603,03 TL'de icraya intikal etmemiş olmak üzere toplam 152.489,15 TL alacağı bulunduğunu, ancak, sıra cetvelinde alacağın 16.556,98 TL’sinin kabul edildiğini, sıra cetveli düzenleneceği tarih itibariyle güncel alacakları sorulmadığı için 135.932,17 TL’sinin kabul edilmediğini ileri sürerek, davacının davalıdan alacağı olan ve sıra cetveline yazılmayan 135.932,17 TL’nin de masaya kabulü ile toplam 152.489,15 TL alacağın davacıya ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı temsilcisi, davalı müflis hakkında Antalya 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce iflas kararı verildiğini ve iflas tasfiye işlemlerinin Antalya 12. İcra Müdürlüğü’nün 2010/1 iflas sayılı dosyasından takip edildiğini, 02.04.2012 tarihinde sıra cetveli tanzim edildiğini, davacı tarafından iflas dosyasına intikal ettirilmiş belgelere göre işlem yapıldığını, iflas tarihi itibariyle alacak miktarının bildirilmiş olması gerektiğini, iflas tarihinden sonra faiz işletilemeyeceğini, davacının hesaplamasının yanlış olduğunu, dosyaya intikal eden ödeme emri miktarına göre alacağın 16.556,98 TL olarak hesaplandığını ve sıra cetveline 3. sırada kaydedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacı kurumun iflas tarihi olan 25.03.2010 tarihine kadar işlemiş faizleri ile birlikte toplam 131.935,90 TL alacağının bulunduğu, bu alacağın 16.556,98 TL'sinin iflas masasına kaydedildiği, bu miktar düşüldüğünde bakiye 115.378,92 TL alacağı kaldığı, İİK'nın 196. maddesine göre iflas tarihinden sonra işleyecek faiz ve gecikme zamlarının bütün alacaklar tasfiye edildikten sonra masada para kalırsa ödeneceğinden bilirkişinin iflas tarihine kadar faiz hesap yapmasının yerinde olduğu,

iflas idaresinin ancak kendisine sunulan belgelere göre alacağı kabul veya red edebileceği, davacının sunduğu belgelere göre alacağın 16.556,98 TL'lik kısmının iflas masasına kabul edildiği, davalının davanın açılmasına neden olmadığından yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına, lehine vekalet ücreti taktirine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği belirtilerek, davanın kısmen kabulü ile 115.378,92 TL alacağın iflas masasına alacak olarak kayıt ve kabulüne, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle davacı kurumca mahkemeye hitaben yazılan 25.12.2012 havale tarihli cevabi yazıda bildirilen borç miktarı ve 19.11.2012 tarihli borç görüntüleme ekranında bildirilen icraya intikal etmemiş borç miktarı toplamının bilirkişi raporu ve ek raporu ile doğrulanmış bulunmasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.