KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2014/1985 E., 2014/5921 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Eylül 2014
- Mahkemesi
- Adana(Kapatılan) 6. Asliye Ticaret Mahkemesi
- Tarihi
- 18/12/2013
- Numarası
- 2013/15-2013/107
Karar Metni
284 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
-K A R A R-
Davacı vekili, davalı bankanın var olduğunu iddia ettiği rehin alacağının miktarına ilişkin olarak icra dosyasına birbiri ile çelişki yazılar gönderdiğini, takip borçlusunun davalı bankaya borcu kalmadığı halde, düzenlenen sıra cetvelinde satış bedelinin öncelikle rehin alacaklısı sıfatıyla haksız olarak davalı bankaya ödendiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı banka ile takip borçlusu arasında imzalanan rehin sözleşmesinin asalet ve kefaleten doğmuş ve doğacak tüm borçları kapsadığı, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun yürürlükte olduğu dönemde akdedilen rehin sözleşmesinin anılan yasanın 490. maddesi hükmüne uygun olduğu, takip borçlusunun davalı bankaya asaleten 32.198,05 TL borcu bulunduğu, ayrıca dava dışı ..... Enerji Tes. Pet. Turz. İnş. Malz.
Mad. Gıd. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin bankadan kullandığı iki adet kredi borcuna kefil olduğundan, bu kredi borçlarından da kefil sıfatıyla 821.083,35 TL borçlu olduğu, bu itibarla davalı bankaya sıra cetvelinde rehin alacaklısı olarak öncelikle ödeme yapılmasının doğru olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2014/1985, K. 2014/5921, 24 Eylül 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama