Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2014/2060 K.2014/6790

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, aidat borçlarını ödemediği için davalı aleyhine icra takibine girişildiğini, ancak takibe haksız ve kötü niyetli olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile davalı aleyhine % 40'tan aşağı olmamak üzere icra inkâr tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davalının 2008 ve 2009 yıllarına ait ve iki hisse yönünden 10.350 TL aidat ve 4.202,84 TL faiz borcu olduğu, davalının itirazın haksız ve kötüniyetli olduğu gerekçesiyle, itirazın iptali ile takibin devamına, davalıdan % 40 icra inkâr tazminatın tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

1- Dava, aidat borcu nedeniyle kooperatif tarafından başlatılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş ise de hükme esas alınan bilirkişi raporu eksik incelemeye dayalı olup, hüküm kurmaya elverişli değildir.Bu durumda, kooperatif uygulamaları ve mali konularda uzman bir bilirkişi seçilerek, genel kurul ve yönetim kurulu kararları,kooperatifin 2008-2009 yıllarına ait tüm defter, kayıt ve belgeleri ile varsa banka hesapları celp edilmek suretiyle, davalının üyelik sayısı ve takibe konu döneme ilişkin genel kurul kararları ile belirlenen aidat miktarı belirlenip, bu miktardan davalının ödemeleri 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 84. (6100 sayılı TBK'nın 100.m.) maddesi de gözetilerek mahsup edilmelidir.

Bu yapılırken de, davalının takip talebinde belirtilen aylara ait ödemediği aidat borcu bulunup bulunmadığı, var ise temerrüt tarihi ve temerrüd tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faizi oranı belirlenmeli; faiz hesabında 6098 sayılı TBK’nın 120/2. maddesinde öngörülen sınır dolayısiyle 3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanun'un 2/1. maddesine göre belirlenen yasal faiz oranının yüzde yüz fazlasını aşamayacağı hususu dikkate alınmalıdır.

Açıklanan nedenlerle, yukarıda izah olunan ilkeler doğrultusunda açıklamalı, gerekçeli ve denetime elverişli bilirkişi raporu alınarak, oluşacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, hüküm kurmaya elverişli olmayan bilirkişi raporu esas alınarak, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2- Bozma neden ve şekline göre,davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.