Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2014/2068 K.2014/7833

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili Av. S.. K.. ile davalı vekili Av. S. Ş.'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili arsa sahibi ile davalı yüklenici arasında 10.11.1995 tarihinde düzenleme şeklinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, sözleşme uyarınca inşaatın 1998 yılında teslim edilmesi gerekirken, 2011 yılında dahi teslim edilmediğini, sözleşme uyarınca müvekkilinin kira tazminatı hakkı doğduğunu, bu nedenle müvekkilinin 01.11.1989-24.11.1999 dönemine ilişkin olarak kira alacağı için dava açtığını ve Torbalı Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1999/861 E., 2003/511 K. sayılı ilamı ile mahkemece 16.537,00 TL'ye hükmedildiğini,

daha sonra 24.11.1999-11.02.2004 dönemine ilişkin olarak da Torbalı 1. Asliye Hukuk Mahkemesine dava açıldığını ve mahkemenin 12.02.2006 gün ve 2004/123 E., 2006/257 K. sayılı hükmüyle 10.000,00 TL kira tazminatına hükmedildiğini ve kararın Yargıtay denetiminden geçip kesinleştiğini, bu davada alınan bilirkişi raporunda müvekkilinin alacağının 126.546,00 TL olarak tespit edildiğini, mahkemece hükmedilen bedelin tenkisi ile bakiye alacak tutarı olan 116.500,00 TL'nin tahsili için bu davayı açma zarureti doğduğunu ileri sürerek, 116.500,00 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, BK'nın 126 ve 128. maddeleri uyarınca, talep edilen kira alacağının 24.11.2003 tarihinden önceki döneme ilişkin olduğundan 5 yıllık zamanaşımı nedeni ile davanın reddi gerektiğini, ayrıca davacının iddialarının asılsız ve talep edilen miktarın da fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; taraflar arasındaki sözleşme uyarınca davalı yüklenicinin inşaatı 01.11.1998 tarihinde teslim etmesi gerekirken bunu yapmadığı, bağımsız bölümlerin 04.06.2003 tarihinde kullanıma ve teslime uygun hale geldiği, bu nedenle davalı yüklenicinin bu tarihe kadar kira tazminatı ile yükümlü olduğu, davanın BK'nın 126. maddesi uyarınca, 10 yıllık zamanaşımına tabi bulunduğu, bu davanın 23.06.2011 tarihinde açıldığı,

bu tarihten geriye doğru 10 yıllık kira bedelini talep edebileceği, bu durumda davacının 23.06.2001-04.06.2003 dönemine ilişkin olarak 88.023,00 TL kira tazminatı alacağı olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, kararın taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 28.06.2013 gün ve 2345 E., 4518 K. sayılı ilamı ile mahkeme kararı borcun muacceliyet tarihi olan 04.06.2003 ile eldeki davanın tarihi olan 23.06.2011 arasında 5 yıllık zamanaşımının dolduğu, işbu davanında BK'nın 126/4 (TBK'nın 147/6). maddesi uyarınca 5 yıllık zamanaşımı süresine bağlı bulunduğu,

bu nedenle davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek, davalı yararına bozulmuştur.

Mahkemece Dairemizin bozma kararına uyularak davanın zamanaşımı nedeni ile reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.