Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2014/2094 K.2014/5738

Taraflar arasındaki şirketin ihyası davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tasfiye memurları vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı kooperatifin 12.08.2007 tarihli olağan genel kurul kararı ile tasfiye kararı aldığı ve tasfiye sonucu sicilden terkin edildiğini, ancak Bakırköy 6. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2012/20 esas sayılı davası ile kooperatifin tedbire rağmen taşınmazları devretmesi sonucu uğradıkları zarar için tazminat davasının derdest olduğunu ve mahkemenin ara kararı gereğince davalı kooperatifin ihyası için süre ve yetki verildiğini ileri sürerek, kooperatifin ihyasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Ticaret Sicil Müdürlüğü vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı kooperatifin son tasfiye memurları vekilleri davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; kooperatifin ihyası talebi ile açılan dava şekli bir dava olduğu, taraflar arasındaki uyuşmazlığın esası mahkemeyi ilgilendirmediği, ihya talebinin kabul edilebilmesi için kooperatifin tasfiyesinin tamamlanması ve bu nedenle sicilden terkin edilmesinin yeterli olduğu, taraflar arasındaki ihtilafın terkin öncesine ait olması karşısında dava açılmasında hukuki yarar bulunduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile İstanbul Ticaret Sicil Müdürlüğü'nün 296502 sicil numarasında kayıtlı iken terkin edilmiş bulunan S.S. ... Suyu Konut Yapı Kooperatifi'nin Bakırköy 6.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2012/20 esas sayılı davası yönünden ihyasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı tasfiye memurları vekilleri temyiz etmiştir.

Dava, S.S...... Suyu Konut Yapı Kooperatifi'nin ihyası istemine ilişkindir. Mahkemece kooperatifin ihyasına karar vermekle yetinmek gerekirken "Bakırköy 6. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2012/20 esas sayılı davası yönünden" ihyaya karar verilmesi doğru görülmemiş ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, kararın HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.