Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2014/2143 K.2014/5931

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasındaki sözlü sözleşme uyarınca müvekkilinin murisi babasından kalma 400 m² büyüklüğündeki arsayı inşaat yapılmak üzere davalıya verdiğini, yapılacak binadan bir daire ve bir dükkanın müvekkiline teslim edileceğinin kararlaştırıldığını, ancak davalı tarafın üzerine düşün edimleri yerine getirmediğini, bu nedenle müvekkilinin zarara uğradığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 150.000,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, kendileri ile davacı arasında yazılı veya sözlü herhangi bir anlaşma yapılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanuna dayalı olarak açıldığı, oysa taraflar arasındaki ilişkinin eser sözleşmesinden kaynaklandığı, bu nedenle somut olayda 4077 sayılı Kanun'un uygulanmasının mümkün olmadığı, 6100 sayılı HMK'nın 114/1-c, 115/1 ve 138. maddeleri uyarınca açılan davada dava şartı olmadığı gerekçesiyle, davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı olarak açılan tazminat davasıdır.

Bu tür davalara bakma görevi Asliye Hukuk Mahkemelerine ait olmakla beraber dava Tüketici Mahkemesi'ne açılmış olduğundan, kural olarak 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114/1-c maddesi uyarınca dava şartı yokluğu nedeniyle reddi gerekir ise de, aynı Yasa'nın 115/2. maddesinde "Mahkeme dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir. Ancak, dava şartı noksanlığının giderilmesi mümkün ise bunun tamamlanması için kesin süre verir.

Bu süre içinde dava şartı noksanlığı giderilmemiş ise davayı dava şartı yokluğu sebebi ile usulden reddeder", yine aynı Kanun'un 120. maddesinde "Davacı, yargılama harçları ile her yıl Adelet Bakanlığı'nca çıkarılacak gider avansı tutarını, dava açarken mahkeme veznesine yatırmak zorundadır. Avansın yeterli olmadığının dava sırasında anlaşılması halinde, mahkemece bu eksikliğini tamamlanması için davacıya iki haftalık kesin süre verilir." hükmü yer almaktadır.

Tüm bu düzenlemelere göre, 6100 sayılı HMK'nın 114, 115/2 ve 120. maddeleri gereğinin gözetilmesi gerektiği ortaya çıkmaktadır.

Bu durumda, Tirebolu İlçesinde müstakil Tüketici Mahkemesi bulunmayıp hem Asliye Hukuk, hem Tüketici Mahkemesi görevi aynı mahkemece yerine getirildiğinden, mahkemece verilecek ara kararla yargılamaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatı ile devam edileceği belirtilip, ayrıca davacı tarafa harç eksikliğinin giderilmesi için iki haftalık kesin süre verilerek ilgili tarafa harcın yatırılmamasının hukuki sonuçları konusunda uyarı yapılıp, bu süre içerisinde şayet dava şartı noksanlığı giderilmemişse davanın usulden reddi, aksi takdirde işin esasına girilip Asliye Hukuk Mahkemesi Sıfatıyla uygun sonuç dairesince bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.