Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2014/2161 K.2014/5401

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmiştir. Temyize konu karar niteliği gereği duruşmaya tâbi olmadığından duruşma isteminin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, davalı kooperatif üyesi olan müvekkilinin, parasal yükümlülüklerini yerine getirmediği gerekçesiyle ihraç edildiğini, oysa ihtarnamelerle talep edilen tutarın gerçek borcu yansıtmadığını, gerçek borç tutarı olan 5.000,00 TL'lik tutarın ise davalıya ödendiğini ileri sürerek, yönetim kurulunun 22.07.2012 tarih ve 56 sayılı ihraç kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamına göre; davacının 08.09.1989 tarihine kadar kooperatife yaptığı ödemeler toplamının 17.440.750 TL (17,44. TL) olduğu, bu tarihten sonra herhangi bir ödemede bulunmadığı, keşide edilen ihtarnameler sonrasında 5.000,00 TL daha ödemede bulunmasına rağmen bakiye tutarı ödemediği, bu nedene dayalı olarak verilen ihraç kararında yasaya aykırı bir yönün bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2)Dava, kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptali istemine ilişkindir.

Ortağa bildirilen borç miktarı ortağın kooperatife girişi ve sonrasındaki durumlara göre kişisel ve gerçek borç miktarını yansıtmalıdır. Aksi halde ortak 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 16. ve 27. maddeleri hükümlerine uygun olarak temerrüde düşürülmüş olmaz.

Bu durumda, kooperatif uygulamaları ve mali konularda uzman bir bilirkişi seçilip, kooperatif anasözleşmesi, genel kurul ve yönetim kurulu kararları, kooperatifin tüm defter, kayıt ve belgeleri ile varsa banka hesaplarına ilişkin belgeler celp edilerek tarafların iddia, savunma ve itirazlarını da karşılayacak şekilde ve önceki rapordaki tespitler de tartışılmak suretiyle, 6101 sayılı yasanın 7. maddesi uyarınca somut olayda uygulanması zorunlu olan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 120/2. maddesindeki "sözleşme ile kararlaştırılacak yıllık temerrüt faiz oranı,

birinci fıkrada belirlenen yıllık faiz oranının yüzde yüz fazlasını aşamaz" hükmüde dikkate alınarak; yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda ihtarnamelerin davacının gerçek ve kişisel borç miktarını yansıtıp yansıtmadığını belirleyen, açıklamalı, gerekçeli ve denetime elverişli bilirkişi raporu alınarak, oluşacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı ve hüküm kurmaya elverişli olmayan bilirkişi raporu esas alınarak, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.