KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2014/217 E., 2014/3191 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Nisan 2014
- Mahkemesi
- Ankara 16. Asliye Ticaret Mahkemesi
- Tarihi
- 17/09/2013
- Numarası
- 2012/100-2013/207
Karar Metni
277 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
-K A R A R-
Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında misafirhane hizmet alımına yönelik hizmet alım sözleşmesi yapıldığını, hizmet sözleşmeleri uyarınca müvekkilinin edimlerinin eksiksiz ifa ettiğini, davacının hak edişlerinden davalı idarenin yapmış olduğu 4.002,41 TL kesintinin 5510 sayılı Kanun'un 81/1-1 maddesindeki düzenlemeye ve yasal mevzuata aykırı olduğunu belirterek, 4.002,41 TL 'nin her aya ait hak ediş için kesintinin yapıldığı tarihlerden itibaren uygulanacak avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, iş mahkemelerinin görevli olduğunu, Ocak ayı için 969,45 TL miktarlı bir kesinti bulunmadığını, kesintilerin mevzuata uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; 5510 sayılı Kanun'la sağlanan % 5'lik indirimin işverene sağlanan ek bir katkı niteliğinde hazine yardımı olduğu, davalı tarafından % 5 'lik hazine yardımının davacının hak edişlerinden haksız olarak kesildiği, toplam 3.032,96 TL. olan kesinti tutarının davacıya iadesi gerektiği belirtilerek, davanın kısmen kabulü ile 3.032,96 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2014/217, K. 2014/3191, 24 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama