Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2014/2181 K.2014/7782

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, 11.01.2004 tarihinden 11.01.2009 tarihine kadar müvekkili kooperatifin yönetim kurulu başkanlığını yapan davalının, ihraç edilen K. Ş.isimli bir üyeye usulsüz olarak 21.300,00 TL ödeme yaptığını, 9.038,12 TL'nin kayıtlarda mevcut olmadığını, kooperatif kayıtlarındaki 150,00 TL ve 1.750,00 TL alacağın tahsil edilmeksizin usulsüz olarak mahsup gösterilip 1.900,00 TL alacağın yok gösterildiğini, yine usulsüz olarak, B. E. isimli kişiye 24.328,50 TL, M. G. isimli kişiye 162.182,24 TL ve A.İzalasyon Met. İşleri (M. A.) isimli kişiye de 24.850,00 TL tutarında ödeme yapıldığını, kooperatifin bu nedenlerle toplam 243.598,86 TL zararı olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 20.000,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, 11.01.2009 tarihine kadar kooperatifin yönetim kurulu başkanlığını yaptığını, bu tarihten sonra da denetim kurulu üyeliğine seçildiğini, davanın kötüniyetle açıldığını, iddia edilen usulsüzlüklerin gerçekte olmadığını ve kooperatifin herhangi bir zararı bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davacı kooperatifin zarara uğradığı ileri sürülen işlemler ve zarar miktarının açıkça belirli olması karşısında HMK'nın 109/2. maddesi uyarınca kısmi dava açılamayacağı, aynı yasanın 115/2. maddesi gereğince, davacı tarafa davasını tam davaya dönüştürmesi için 1 aylık kesin süre verilmiş ise de, bu yöndeki ara kararının yerine getirilmediği, bu hususun dava şartı niteliğinde olduğu gerekçesiyle, davanın usûlden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Dava, kooperatif eski yöneticilerinin hukuki sorumluluğuna dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, 07.05.2013 tarihli oturumda, HMK'nın 109/2. maddesi gereğince talep konusunun miktarının açıkça belirli olması halinde kısmi dava açılamayacağı ve özel dava şartı niteliğinde olan bu hususun yargılama aşamasında tamamlanması mümkün bulunduğundan bahisle HMK'nın 115/2. maddesi gereğince davacı tarafa davasını tam davaya dönüştürmesi için 1 aylık kesin süre verilmiş olup, davacı vekilince kesin süre içerisinde 06.06.2013 tarihinde dava dilekçesinde bildirilen zarar miktarı üzerinden nispi peşin harç tamamlanmıştır.

Bu durumda, dava şartı noksanlığı mahkemece verilen kesin süre içerisinde giderilmiş olduğundan, uyuşmazlığın esası incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, davacı vekilinin, mahkemenin 07.05.2013 tarihli ara kararından rücu etmesi istemini içerir 02.06.2013 tarihli dilekçesi esas alınarak, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.