Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2014/2216 K.2014/6269

Taraflar arasında görülen alacak davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 19.12.2013 gün ve 6186 Esas, 8195 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında yapılan 2007/51 sayılı sözleşme kapsamında Güngören işletme bölgesinde endeksörle elektrik sayaçlarını okuma işini, 2007/62 sayılı sözleşme kapsamında, Avcılar-Kumburgaz ve Silivri işletme bölgelerinde elektrik sayaçlarını kesme-açma işini yaptığını, bu hizmetlerin ifası sırasında işçi ücretlerinin hesaplanmasına dair imzalanan sözleşmelerin eki olan idari şartnamenin 26.3. maddesinde işçilik ücretlerine işveren payı dahil olduğu halde davalı işverenin hak edişlerin hazırlanması aşamasında,

işveren payının yapılacak hesaplamaya sonradan dahil edilmesi gerektiğini bildirip hazırlanan bordrolara itiraz etmesi ve bordroların buna göre düzenlenmemesi halinde, hak edişlerdeki işçilik ücretlerine ait bölümün ödenmeyeceğini bildirmesi üzerine,

ihtirazi kayıtla işverenin talebi doğrultusunda ödemeleri yaptıklarını, idarenin daha sonra idari şartnamenin 26.3. maddesini değiştirip baştaki “işveren payı dahil işçilik ücretleri” ibaresini “işçilik giderleri” olarak değerlendirdiğini ve maddenin son cümlesine “SSK işveren payı işçilik giderlerine ayrıca dahil edilecektir” hükmünün eklendiğini, bundan da davalı idarenin maddenin önceki halindeki ifadenin ne anlama geldiğini bildiğinin anlaşıldığını, bu nedenle müvekkilince her ay fazladan ücret gelir ve damga vergisi ve SGK primi tahakkuk ettiğini ve müvekkilinin fazladan bu tahakkukları ödemek zorunda kaldığını,

23.09.2010 tarihinde Beyoğlu 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nde 2009/573 ve 2009/74 Esas sayılı dosyalarında tazminat davası açıldığını, 2009/74 Esas sayılı dosyada davaların birleştiğini ve sonuçta 2009 Ocak ayına kadar SGK prim farkı ve gelir vergisi farkı için toplam 106.252,61 TL tazminata hükmedildiğini ileri sürerek,

fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla fazla ödenen ücret için 319.000,00 TL, fazla ödenen gelir ve damga vergisi için 45.000,00 TL ve fazla ödenen SGK primleri için 65.000,00 TL olmak üzere toplam 429.000,00 TL'nin, dava tarihinden itibaren hesaplanacak ticari avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini 457.738,39 TL'ye artırmıştır.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taraflar arasında yapılan sözleşmenin ayrılmaz parçası olan idari şartnamenin 26.3. maddesinde hesabın nasıl yapılacağının belirtildiği, davalı tarafından davacıya yaptırılan net işçi ücreti hesabında işveren payının ayrıca eklenerek hesaplama yaptırıldığının ihtilafsız olduğu, idari şartnamenin 26.3. maddesinin düzenlenme biçiminden brüt asgari ücret işveren payının da dahil olduğu, bu miktara maddede belirtilen pozisyonlarda çalışanlar için belirlenen katsayı uygulanmak suretiyle ödenecek ücretin belirleneceğinin açık olduğu,

buna göre işçilik ücretlerinin hesabında işveren payı dahil hesaplama yapılması gerekirken, işveren payının sonradan eklenmesi suretiyle davacının fazla ödeme yaptığı ve bu miktarın 457.738,39 TL olduğu, daha önce açılan kısmi davanın Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nce onanarak kesinleştiği gerekçesiyle, davanın kabulü ile 457.738,39 TL'nin (bu miktarın 429.000,00 TL'sine dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi uygulanmak suretiyle) davalıdan tahsiline dair verilen karar, davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 19.12.2013 tarih ve 6186 E., 8195 K. sayılı ilamıyla onanmıştır.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.