Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2014/2458 K.2014/6222

Taraflar arasında görülen tazminat davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 27.12.2013 gün ve 6717 Esas, 8343 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalılar B.. A.. ile M.. T.. vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili kooperatifin eski yöneticileri olan davalıların, kooperatife ait inşaatların yapımında usulsüz harcama yaptıklarını, kooperatif kayıtlarında 202.929.33 TL harcama görüldüğünü, oysa delil tespitinde inşaat maliyetinin 170.418.07 TL olduğunun belirlendiğini, bu durumda 32.511.28 TL zarara neden olunduğunu ileri sürerek, ıslahla birlikte 54.382.23 TL'nin temerrüt faiziyle davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan M.. T.. ve B.. A.. vekili, müvekkillerinin görevlerinin 2001 yılında sona erdiğini, makbuz karşılığı ödemelerin dikkate alınıp alınmadığını bilmediklerini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı İ.. K.., kooperatifin işlerinin M.. T.. tarafından yürütüldüğünü ve kendisinin yöneticilikten istifa ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı M.. A.., kendisinin kısa bir süre görev yaptığını ve istemin zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalılar M.. T.. ve B.. A.. bakımından davanın kısmen kabulü ile, 32.511,28 TL’nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle bu davalılardan tahsiline, diğer davalılar M.. A.., Y.. B.. ve İ.. K.. bakımından ise davanın reddine dair verilen kararın, davalılar M.. T.. ve B..

A.. tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 16. Hukuk Dairesi'nin 14.10.2008 gün ve 2008/5951 E., 6169 K. sayılı ilamıyla, diğer temyiz itirazlarının reddiyle, yıllara göre inşaatların yapım aşamaları belirlenerek, davalılardan Y.. B.. ile İ..

K..’ın görev sürelerinde oluşan zararın araştırılması ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, bu davalıların kusurunun hangi gerekçelerle bulunmadığı ortaya konulmadan, yazılı şekilde hüküm kurulmasının doğru olmadığı belirtilerek bozulmuştur. Mahkemece ilk kararda direnilmesi üzerine direnme kararı aynı davalılar tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay Hukuk Genel

Kurulu'nun 04.11.2009 tarih ve 16-428 Esas, 483 Karar sayılı ilamıyla, davacı temyize gelmese de davalılar Y.. B.. ve İ..

B.. kararı temyiz etmekte hukuki yararlarının bulunduğu, zira tüm davalılar arasındaki iç ilişkiye dayalı açılacak rücu davasında, işbu davadaki kararın güçlü delil oluşturacağı, tüm davalıların sorumluluk derecelerinin işbu davada belirlenmesi gerektiği, ancak ret kararının kesinleşmesiyle oluşan kazanılmış hakkın ihlâl edilmemesi için tahsil hükmünün kurulmaması ve sorumluluk derecelerinin tespitiyle yetinilmesi gerektiği, bu davalılar hakkında kesinleşen ret kararındaki sorumluluklarının, eldeki davanın davacısı yönünden değişmeyeceği gözetilerek görev yaptıkları döneme ilişkin yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılarak,

tüm müteselsil borçluların sorumluluklarının tespit edilmesi gerektiği, sonucu doğru olan Özel Dairenin bozma ilamına bu ve bozma ilamında yazılı gerekçelerle uyulması gerektiği belirtilerek bozulması üzerine, mahkemece, bozmaya uyularak, davalıların yönetim kurulu üyeliği yaptıkları dönemde yapılan ve tevsik edici belgesi bulunmayan 30.730,46 TL harcama nedeniyle kooperatifin zarara uğradığı, bu zararın 1.562,16 TL'sinden B.. A.., M.. T.., Y.. B.., 1.156,70 TL'sinden B..

A.., M.. T.., M.. A.., 28.011,60 TL'sinden B.. A.., M.. T.., İ.. K..'nın sorumlu oldukları gerekçesiyle 32.511,28 TL'nin B.. A.. ve M.. T..'den faiziyle birlikte tahsiline, diğer davalılar yönünden önceki hüküm kesinleştiğinden bu konuda yeniden karar verilmesine yer olmadığına dair verilen karar, davalılar B.. A.. ve M.. T.. vekilinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 27.12.2013 tarih ve 6717 Esas, 8343 Karar sayılı ilamıyla onanmıştır.

Davalılar B.. A.. ve M.. T.. vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur. 1- Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar B.. A.. ve M.. T.. vekilinin HUMK'un 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan ve aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Mahkemece, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 04.11.2009 tarih ve 16-428 Esas, 483 Karar sayılı ilamına uyularak karar verildiğine göre, bozma ilamında adı geçen davalılar Y.. B.. ile İ.. K.. yönünden Hukuk Genel Kurulu'nun anılan kararı gereği icrai hüküm kurulamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, Daire ve Hukuk Genel Kurulu'nun bozma ilamlarında adı geçmeyen davalı M..

A.. yönünden isabetli olan "önceki ret kararı temyiz edilmeksizin kesinleşmiş olduğundan yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği" şeklindeki gerekçe, davalılar Y.. B.. ile İ..

K.. yönünden doğru olmamış ise de, sonucu itibariyle doğru olan kararın HUMK'nın 438/son maddesi gereğince gerekçesi değiştirilerek ve hüküm fıkrasında yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekirken, bu hususun Dairemizin 27.12.2013 tarih ve 6717 Esas, 8343 Karar sayılı ilamında gözden kaçırılması doğru olmadığından, davalı Y.. B.. ve İ..

K.. yönünden onama kararının kaldırılarak, mahkeme kararının gerekçesi değiştirilerek ve hükmün aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.