Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2014/3790 K.2014/7850

Taraflar arasındaki alacak davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, arsa maliki müvekkili ile yüklenici şirket arasındaki 24.07.2005 tarihli düzenleme şeklinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ile yapı ruhsatının alınmasından itibaren 18 ay içinde müvekkiline isabet eden bağımsız bölümlerin oturma izni alınarak tesliminin kararlaştırıldığını, yapı ruhsatı 18.11.2005 tarihinde alınarak bağımsız bölümler eksiklikleriyle birlikte Haziran 2007'de teslim edildiği halde oturma izninin sözleşmede belirlenen sürede alınmadığını, 08.07.2008 tarihli protokolle oturma izninin alınması için verilen 3 aylık ek sürenin de 08.10.2008 tarihinde dolmasına rağmen oturma izninin alınmadığını,

sözleşmeyle inşaatın zamanında teslim edilmemesi halinde 6 aylık süre ile sınırlı olmak üzere aylık 50.000 Euro cezai şart belirlendiğini ileri sürerek, şimdilik 10.000 Euro cezai şart karşılığı 21.490,00 TL'nin faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 21.01.2011 tarihli ıslah dilekçesiyle 225.000 Euro karşılığı 474.602,00 TL cezai şart alacağının faiziyle birlikte tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, sözleşme uyarınca inşaat süresinin yapı ruhsatının alındığı tarihten itibaren 18 ay olduğunu, oturma izninin ise teslim tarihinden sonra 6 ay içinde alınacağının kararlaştırıldığını, sözleşmede inşaatın teslimi ile oturma izni alınmasının birbirinden ayrıldığını, sözleşmenin 7. maddesinde oturma izninin alınmaması halinde cezai şart kararlaştırılmadığını, cezai şartın 18 aylık inşaat teslim süresine ilişkin olduğunu, müvekkilinin belirtilen sürede inşaatı bitirerek teslim ettiğini, kat malikleri ve kamudan kaynaklanan nedenlerle oturma izninin geciktiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, Dairemizin 27.11.2012 tarih, 4167 E. ve 6964 K. sayılı ilamıyla, taraflar arasındaki sözleşmenin 7. maddesinde ifaya ekli cezai şart kararlaştırılmış ise de, taraflar arasındaki işin Haziran 2007 tarihinde fiilen teslim edildiği ve bağımsız bölümlerin kullanılmaya başlandığı konusunda çekişme bulunmadığı, kararlaştırılan cezai şartın iskân alınmama durumuna da teşmil edilerek yüklenicinin iskân ruhsatı almadığından bahisle cezai şarta hükmedilmesinin doğru olmadığı,

ayrıca, alacaklının bu tür bir cezai şart alacağını talep edebilmesi için Borçlar Kanunu'nun 158/2. maddesi gereğince teslim sırasında ihtirazi kayıt ileri sürmesi gerektiği, somut olayda, davacının teslim sırasında inşaatı ihtirazi kayıtla teslim aldığına dair herhangi bir kanıt bulunmadığı, esasen davacının cezai şart isteme hakkı bulunduğu kabul edilse bile açıklanan bu nedenle dahi davanın reddi gerektiği belirtilerek bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, bozma ilamında belirtilen gerekçelerle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.