Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2014/4461 K.2015/4006

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın zamanaşımı nedeniyle reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı yüklenici .. vekili, taraflar arasında düzenlenen ... Noterliği'nin 04.03.2011 tarih ve 10601 yevmiye sayılı düzenleme şeklinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince müvekkili şirketin bir kısım masraflar yapmasına rağmen davalı arsa sahibinin gönderdiği ihtarla sözleşmeyi haksız olarak feshettiği iddiası ile, belirlenebilen 75.632,00 TL müspet zarardan şimdilik 20.000,00 TL'sinin ve menfi zararlarına mahsuben de 10.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı arsa sahibi ... vekili ise, davacı tarafça sözleşmenin haksız yere feshedildiği iddiası ile yaptığı masrafların tahsili için dava açtığını, ancak müvekkilinin gönderdiği fesih ihtarnamesinin davacıya 11.08.2011 tarihinde tebliğ edildiğini, Borçlar Kanunu'nun 66. maddesinde sebepsiz zenginleşmeden kaynaklanan davalar için bir yıllık zanamaşımı süresi öngörüldüğünü, davanın bu süre geçtikten sonra 14.08.2012 tarihinde açıldığını, ayrıca sözleşmenin irade sakatlığı nedeniyle de batıl olduğunu savunarak, davanın zamanaşımı ve esastan reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, borcun kaynağının sebepsiz zenginleşmeye dayandığı, sözleşmenin feshine ilişkin tebligatın davacıya 11.08.2011 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen davanın B.K.'nın 66.maddesinde belirtilen 1 yıllık zamanaşımı süresi geçtikten sonra 14.08.2012 tarihinde açıldığı gerekçesiyle, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi nedeniyle müspet ve menfi zararların tahsili istemine ilişkindir.

Taraflar arasında .... Noterliği'nin 04.03.2011 tarih ve 10601 yevmiye sayılı “Düzenleme Şeklinde Satış Vaadi ve Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi” başlıklı sözleşme düzenlenmiştir. Mahkemece, davanın sebepsiz zenginleşme hükümlerinden kaynaklandığı ve 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 66. maddesinde öngörülen 1 yıllık sürenin geçtiğinden bahisle reddine karar verilmiştir.

Oysa yanlar arasındaki uyuşmazlık sözleşmenin yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinin kendine özgü bir türü olan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanmış olup, Borçlar Kanununun 126/4 maddesiyle belirlenen 5 yıllık zamanaşımı süresine tabidir.

Eser sözleşmelerinin feshi halinde açılacak geri alma davalarında Borçlar Kanunu'nun sebepsiz zenginleşme hükümlerine ilişkin zamanaşımı değil, eser sözleşmesine ilişkin zamanaşımı hükümlerinin uygulanacağı istikrar kazanmış olup, bu husus Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 17.10.1962 gün 14/35 ve 06.01.1968 gün T. 1728 E. 6 K. sayılı içtihatları ile de benimsenmiştir.

Tapuda pay devrini içeren eser sözleşmelerinin taraflardan birinin tek taraflı irade beyanı ile sona ermeyip, bunun için ya tarafların fesihte iradelerinin birleşmesi, ya da Borçlar Kanunu'nun 369. maddesindeki hakka dayanılarak iş sahibince feshedilmesi veya mahkemenin vereceği kararla akdin sona erdirilmesi gerekmektedir.

Dava konusu olayda, davalı tarafından gönderilen fesih ihtarının 11.08.2011 tarihinde davacıya tebliğ edilmesi feshin gerçekleşmesi için yeterli olmayıp, fesih, davacının fesihten kaynaklı müspet ve menfi zararlarını talep ettiği bu davanın açıldığı 14.08.2012 tarihinde yapılmış sayılacağından 5 yıllık zamanaşımı süresi de dava tarihinde işlemeye başlayacaktır.

O halde, mahkemece, davalının zamanaşımı def'inin reddi ile işin esasına girilip, tarafların iddia ve savunmaları ile sunacağı deliller değerlendirilerek elde edilecek sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle davanın reddi doğru olmamış, hükmün bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.