KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2014/4614 E., 2015/1783 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Mart 2015
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
270 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki iflas davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
-K A R A R-
Davacı vekili, davalının ... Ticaret Sicil Memurluğuna kayıtlı, konut yapı kooperatif vasfında iflasa tabi tüzel kişilik olduğunu, konut inşaatında kullanılmak üzere müvekkilinden hazır beton satın aldığını, bir kısım mal bedellerinin ödenmesine karşın, tüm alacaklarının ödenmediğini, davalının keşide ettiği bono nedeniyle açtığı menfi tespit davasının açılmamış sayılmasına karar verildiğini, bu bonoya dayalı olarak başlattıkları takip sırasında davalının iflasını istediklerini, davalının ödeme emrine itiraz ettiğini ileri sürerek, borçlunun ödeme emrine itirazının İİK'nın 156/3. maddesi kapsamında kaldırılarak davalı kooperatifin iflasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davalının tacir sıfatı bulunmadığından bahisle davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 20.02.2012 tarih ve 2011/4908 E., 2012/1157 K. sayılı ilamıyla, davalının iflasa tabi olduğu belirtilerek bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davalının iflasa tabi ve borcunun 334.834,11 TL olduğu, verilen bir haftalık sürede ödemenin yapılmadığı, iflas avansının yatırıldığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2014/4614, K. 2015/1783, 20 Mart 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama