KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2014/4778 E., 2015/1102 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Şubat 2015
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
-K A R A R-
Davacı vekili, müvekkili kooperatifin ortağı olan davalının hissesini devraldığı önceki ortak ... dönemine ait aidat borçlarını ödememesi üzerine başlatılan takibin davalının haksız itirazı üzerine durduğunu, davalının icra takibinden sonra borcun 1.200,00 TL lik kısmını ödemesine rağmen kalan 2.350,00 TL borcunu ödemediğini ileri sürerek, itirazın iptali ile 2.350,00 TL. lik kısım yönünden takibin devamına ve bu miktarın %40'ından az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı, kooperatif hissesini 06.08.2004 tarihinde dava dışı ...'dan devraldığını, sözleşmede devir tarihine kadar olan tüm sorumluluğun devredene ait olduğunun kararlaştırıldığını, bu sebeple talep edilen borçtan sorumlu olmadığını savunarak, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kabulü ile itiraza konu 2.350,00 TL. yönünden itirazın iptaline, icra inkar tazminatı talebinin reddine dair verilen karar tarafların temyiz istemi üzerine davalı yararına bozulmuş, bozmaya uyan mahkemece, devir öncesi ve sonrası ödemelerin değerlendirilmesi sonucu davalının aidat borcunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2014/4778, K. 2015/1102, 23 Şubat 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama