Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2014/5131 K.2014/7903

Taraflar arasında görülen itirazın iptali davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 17.02.2014 gün ve 2013/7136 Esas, 2014/1101 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, davalı ile müvekkili arasında 24.04.2009 tarihinde fuar katılım sözleşmesi imzalandığını, davalı tarafından sözleşme katılım bedeli olan 14.580,00 Euro'nun 15.05.2009, 15.06.2009, 15.07.2009, 15.08.2009, 15.09.2009, 15.10.2009 tarihli ve her biri 2.430,00 Euro bedelli 6 adet çekle ödenmesinin taahhüt edildiğini, müvekkilinin sözleşme ile üstlendiği yükümlülüklerini yerine getirdiğini, buna karşılık davalının sözleşme bedeline istinaden düzenlenen çekleri müvekkiline teslim etmediğini,

sözleşme bedelinin ödenmemesi nedeniyle davalı aleyhine İstanbul 13. İcra Müdürlüğü'nün 2010/ 7710 Esas sayılı dosyasıyla icra takibi başlattıklarını ancak, davalının haksız ve kötüniyetli itirazları nedeniyle icra takibinin durduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile % 40 icra inkâr tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 21 Ekim-01 Kasım 2009 tarihleri arasında düzenlendiği ileri sürülen Bluexpo Fuarının düzenlenmediğini, bu sebeple davacı tarafın edimlerini yerine getirdiğine dair herhangi bir delil sunmadığını, belirtilen tarihlerde fuar düzenlenmediğine ilişkin davacı tarafın resmi internet sayfasından aldıkları 2009 yılı fuar listesinin sunulduğunu, davacı tarafın herhangi bir fatura göndermediğini, dosyaya ibraz edilen sözleşmenin 30. maddesinde "....

Belirlenen tarihlerde ödeme yapılmaz ise katılımcı fuar katılım hakkını kaybedeceğini peşinen kabul eder" hükmünün bulunduğunu, sözleşmeye göre müvekkilinin 15.05.2009 tarihinde ödeme yapmamakla fuar katılım hakkını kaybettiğini, davacının 15.05.2009 tarihinden sonra müvekkiline ayırdığını iddia ettiği standı bir başkasına kiralama imkânı var iken bunu yapmayıp, müvekkilinden bedel talep etmesinin yasa hükümlerine aykırılık teşkil ettiğini, sözleşmeye nakliye ve lojistik hizmetlerinin kendilerinden alınması hususunda hüküm koyan davacı tarafın kendi edimini yerine getirip müvekkiline herhangi bir bildirimde bulunmadığını savunarak,

davanın reddini ve kötüniyet tazminatının tahsilini istemiştir.

Mahkemece, sözleşmenin 3 ve 20. maddeleri uyarınca davalı tarafın 15.05.2009 tarihindeki ilk taksiti ödememesi nedeniyle davacı şirket üzerinden fuara katılma hakkını kaybettiği ve sözleşmede kararlaştırılan bedelin tamamının muaccel hale geldiği,

dolayısıyla fuarın ertelenerek daha ileri bir tarihte gerçekleştirilmiş olmasının davalının dava konusu bedeli ödememesi için haklı bir sebep teşkil etmeyeceği, davalının fuarın sözleşme ile belirlenen tarihten başka bir tarihte yapılmış olduğuna dayanmasının da TMK'nın 2. maddesindeki dürüstlük kuralına aykırılık teşkil edeceği, fuar kataloğu ve Dış Ticaret Müsteşarlığı'nın internet sitesinden alınan çıktının davacı vekilince sunulduğu ve fuarın düzenlendiğinin de Belirlendiği,

davalının sözleşme gereği muaccel olan katılım bedelinin tamamından sorumlu olacağı, işlemiş faizin 146,89 Euro olduğu da nazara alınarak bu tutarlar üzerinden davanın kısmen kabulüne karar verilmesi gerektiği belirtilerek, davanın kısmen kabulü ile talebin toplam 14.654,89 Euro üzerinden ve asıl alacağa icra takip tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanun'un 4/a maddesi gereğince kamu bankalarının bir yıllık Euro mevduatına uyguladıkları en yüksek mevduat faizi ile birlikte fiili ödeme veya tahsil anındaki TL karşılığının tahsili amacıyla sürdürülmesine,

hükmolunan tutarın icra takip tarihindeki TL karşılığının % 40'ı olan 11.562,12 TL icra inkâr tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine dair verilen karar, davalı vekilinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 17.02.2014 tarih ve 2013/7136 Esas, 2014/1101 Karar sayılı ilamıyla onanmıştır.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

HMK'nın Geçici 3/1. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen HUMK'nın 434. maddenin son fıkrasının ilk cümlesi "Temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir." hükmünde düzenlenen harç ve giderlerden maksat, temyiz harç ve giderleri olup, duruşma giderlerine ilişkin bir ifade ve anlam bulunmamaktadır.

Aynı madde hükmünde kararın temyiz edilmemiş sayılacağına ilişkin yaptırıma yer verilmesi, diğer anlatımla duruşma isteminden vazgeçmiş sayılacağına ilişkin bir yaptırıma yer verilmemesi ve HUMK'nın 438. maddesinin ilk fıkrasının son cümlesinde düzenlenen "Tebligat gideri verilmemişse, duruşma isteği dikkate alınmaz." hükmü de varılan bu sonucu doğrulamakta ve desteklemektedir.

Öte yandan, HMK'nın 120. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Gider Avansı Tarifesi'nin 4. maddesi hükmü uyarınca hükmün verilmesine kadar olan yargılama aşamasındaki giderlere ilişkin dava açılırken yatırılması gereken ve HMK'nın 333. maddesi uyarınca yargılama sonunda verilecek hükümde karar kesinleştiğinde iadesine karar verilmesi gereken gider avansı içerisinde,

henüz verilecek kararın temyiz edilip edilmeyeceği ve temyiz edilirse duruşma istenip istenmeyeceği belli olmayan dava tarihinde ileride muhtemel bir temyiz duruşma istemine ilişkin tebligat giderinin de alınması ve bu giderin Yargıtay'ca kullanılabilmesi bakımından Yargıtay'a aktarılması gerektiğine ve Yargıtay'ca bu şekilde kullanılabileceğine dair bir yasal düzenleme ve buna uygun bir alt yapı da bulunmamaktadır.

Bu itibarla, temyiz duruşma isteminin pul verilmemesi nedeniyle HUMK'nın 438/son madde hükmü uyarınca reddinde bir usulsüzlük bulunmamaktadır.

Bu açıklamalara ve dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.