Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2014/5252 K.2014/7352

Taraflar arasında görülen yargılanmanın yenilenmesi davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 29.01.2014 gün ve 2013/7829 Esas, 2014/536 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacılar vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacılar vekili, müvekkillerinin aynı mahkemenin 2008/132 E., 2008 K. sayılı kararının kesinleşmesi tarihinden sonra davanın görüldüğü sırada elinde olmayan nedenlerle elde edemediği bir belgeyi elde ettiğini, bu belgenin müvekkillerinin murisi arsa sahibi tarafından davalı yükleniciye verilmiş Antalya 6. Noterliği'nin 17.03.1993 tarih 9971 yevmiye nolu özel vekaletnamesi olduğunu, bu vekaletnamede müvekkillerinin murisinin davalı yüklenici S..

S..'a arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin gereklerini yerine getirmek, kat irtifakı kurmak ve gerekebilecek her türlü yetkiyi kullanmak üzere yetki verdiğini, bu vekaletnamenin ibraz edilmemesi nedeniyle müvekkillerine kusur yüklendiğini ve müvekkillerinin hak kaybına uğradığını ileri sürerek, yargılamanın yenilenerek davanın kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı A.. B.. vekili, davanın takibi sırasında dayanılan vekaletnamenin varlığının ortada olduğunu, müvekkilinin yükleniciye düşecek hisseden payını aldığını, arsa sahibine düşecek bölümden pay alınmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı S.. S.. vekili, davacının dayandığı vekaletname ile tadilat projesinin yapıldığını, gizlenmediğini ve fazla pay verilmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının dayandığı özel vekaletnamenin HMK’nın 375/ç bendine uygun bir belge olmadığı, söz konusu özel vekaletnamenin dava dilekçesinde de belirtildiği gibi davalı tarafından 21.12.1995 tarihli 18/05 nolu tadilat ruhsatı alınırken kullanıldığı ve bu tadilat ruhsatından mahkemenin 2008/132 Esas sayılı dosyasında yapılan keşif sırasında dinlenen bilirkişilerin raporlarında söz edildiği gözetilerek belediyeden temininin mümkün olduğu gerekçesiyle, esasa girilmeden yargılamanın iadesi talebinin usulden reddine dair verilen karar, davacılar vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 29.01.2014 tarih ve 2013/7829 E., 2014/536 K. sayılı ilamıyla değişik gerekçeyle onanmıştır.

Davacılar vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

2-Dairemiz ilamında 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesinin 1. bendinden söz edilmesine rağmen, 2. bendindeki hüküm yazılmıştır. 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesinin 1. bendi “Bölge adliye mahkemelerinin, 26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un geçici 2. maddesi uyarınca Resmî Gazete'de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” hükmünü içermektedir. Geçici 3. maddenin 1. bendi 1086 sayılı HUMK'nın sadece temyize ilişkin hükümlerine atıf yaptığından mahkemece davanın 6100 sayılı HMK'nın hükümlerine göre çözümlenmesi doğru olmuştur.

Davacı tarafça, 6100 sayılı HMK'nın 375/1-ç maddesi uyarınca, yargılama sırasında elde olmayan nedenlerle elde edilemeyen bir belgenin, karar verilmesinden sonra ele geçirilmiş olduğu iddiasıyla yargılamanın yenilenmesi istenmiştir.

Mahkemece, uyuşmazlığın esası incelenerek, belgenin yargılama sırasında elde edilip, edilemeyeceği tartışılmış ve yargılamanın iadesi nedeninin 6100 sayılı HMK'nın 375/1-ç bendine uygun olmadığı sonucuna varılmıştır.

Bu durumda, mahkemece, davacı tarafından ileri sürülen yargılamanın iadesi nedeninin somut olayda gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın esastan reddine karar verilmesi gerekirken, ileri sürülen nedenin somut olayda gerçekleşmediği sonucuna varıldığı halde, sanki ileri sürülen neden, Yasa'da sayılı nedenlerden biri değilmiş gibi HMK'nın 379/1-c maddesi uyarınca davanın usulden reddine karar verilmesi doğru olmamış, sonucu itibariyle doğru olan kararın, HUMK'nın 438/son maddesi gereğince gerekçesi değiştirilmek ve hüküm fıkrasının 1. bendindeki yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

hükmün HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilmesi suretiyle onanması gerekirken, yazılı değişik gerekçe ile onanması maddi hataya dayalı olduğundan, kararın gerekçesi değiştirilmek ve hüküm fıkrası düzeltilmek suretiyle onanması gerekmiştir.