Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2014/5856 K.2015/521

Taraflar arasında görülen tazminat davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 13.02.2014 gün ve 2013/7038 Esas, 2014/981 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili ile davalılar arasında arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi düzenlendiğin i, dairelerin ne şekilde yapılacağının sözleşmede ayrıntılı şekilde düzenlenmesine rağmen sözleşmeye uygun yapılmadığını, müvekkiline düşen dükkanın bodrum hariç 40 m² olması gerekirken bodrumun yapılmadığını ve dükkanın da 40 m² olmadığını, dairelerin 1+1 olması gerekirken sadece 1 oda ve mutfak olarak yapıldığını ileri sürerek, fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere 60.000,00 TL'nin reeskont faiziyle birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, inşaatın tamamlanması için bir yıla yakın zaman varken inşaatta eksiklikler olduğu iddiasıyla davacı tarafça tespit yaptırıldığını, belediyeden onay alabilmek için bodrum katın projede sığınak olarak gösterildiğini, daha sonra yapılan yasal düzenleme ile belli metrekareye kadar olan binalarda sığınak zorunluluğunun kaldırıldığını, böylece, teslim tarihine bir yıla yakın süre kaldığından bu sürede davalı tarafından bu eksikliğin giderileceğini, proje tadilatının hazırlandığını ve işyeri alanlarının 40 m² 'ye çok yaklaştığını, onaylı projeye göre iş yapıldığını, işyerinin projeye aykırı olması halinde belediyenin iskân ruhsatı dahi vermeyeceğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 21.520,00 TL'nin yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline dair verilen karar, taraf vekillerinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 13.02.2014 tarih ve 2013/7038 E., 2014/981 K. sayılı ilamıyla, davacı mirasçıları vekilinin temyiz dilekçesinin, davalı vekiline 27.06.2013 günü tebliğ edilmiş olup, hükmün davalı vekili tarafından HUMK'nın 433. maddesinde öngörülen 10 günlük yasal temyiz süresi geçirildikten sonra, 11.07.2013 günü harcı yatırılıp, temyiz kaydı yapılarak,

katılma yolu ile temyiz edildiği gerekçesiyle davalılar vekilinin temyiz isteminin reddine, davacı mirasçıları vekilinin ise diğer temyiz itirazları reddedilmek suretiyle, yasal faiz yerine taleple bağlı kalınarak reeskont faize hükmedilmesi gerektiği belirtilerek hüküm düzeltilerek onanmıştır.

Taraf vekilleri, karar düzeltme isteminde bulunmuştur. 1-Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere ve özellikle ileri sürülen karar düzeltme itirazlarına göre, davacı mirasçıları vekilinin HUMK'nın 440. maddesinde sayılan .../...

hallerden hiçbirisine uymayan tüm karar düzeltme itirazlarının reddi ve düzelterek onama kararının (2-a) numaralı bendi olduğu gibi bırakılarak, (2-b) numaralı bendinin son paragrafında yer alan ''gerekmiş ise de'' ibaresi ile devamındaki ibarelerin kaldırılması ve yerine ''gerekmiştir'' ibaresinin yazılması gerekmiştir.

2- Davalılar vekilinin karar düzeltme istemine gelince;

Gerekçeli karar davalılar vekiline 26.06.2013 tarihinde tebliğ edilmiş olup, davalılar vekilince 11.07.2013 tarihinde harçlandırılan temyiz dilekçesi ile hüküm süresinde temyiz edildiği halde, Dairemizce, mahkeme kararının katılma yoluyla temyiz edildiğinden ve bu sürenin de geçirildiğinden bahisle maddi hata sonucu davalılar vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu itibarla davalılar vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile anılan karara ilişkin 1 numaralı bendin kaldırılarak temyiz itirazlarının incelenmesi gerekmiştir.

a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

b-Yanlar arasındaki 23.10.2009 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin 2. maddesinde yapılacak işyerinin bodrum hariç 40 m² olacağı belirlenmiştir. Ne var ki, sözleşmenin 1. maddesi kapsamında belirtilen ve sözleşmenin eki olduğu konusunda herhangi bir çekişme bulunmayan krokide aynı işyerinin alanının 35,10 m² olarak tespit edildiği görülmüştür. Mahkemece yapılan değerlendirmede ise, aynı işyerinin 40 m² olması gerekirken, yerinde 30,20 m² olarak inşa edildiği kabul edilip, aradaki alan farkı üzerinden tazminata hükmedilmiştir. Oysa, sözleşme ve eki kroki arasında arsa sahibine ait işyerinin alanı hususunda çelişki bulunduğu açıktır.

Bu durumda, mahkemece, tarafların bu hususta beyanları alınarak, çelişkinin giderilmesi, sözleşme ve krokide belirtilen alanlar ile fiilen yapılan işyeri alanının brüt mü, net alan mı olduğunun ortaya çıkarılması, taraflardan alınacak beyanlar ile çelişkinin giderilememesi halinde ise, Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nin 16.09.2011 tarih ve 2010/2594 E., 2011/5114 K. sayılı ilamında da açıklandığı üzere sözleşmede ve eki krokide kararlaştırılan alanın net yüzölçümü olduğu belirtilmeyen hallerde,

alanın brüt yüzölçümü olarak kararlaştırıldığının kabul edilmesi ve buna göre yeniden yapılacak bir değerlendirme sonucunda bilirkişi kurulundan alınacak ek rapor doğrultusunda bir hükme varılması gerekirken, sözleşme ve kroki arasındaki çelişki giderilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş, bu sebeple kararın davalılar yararına bozulması, düzeltilerek onama ilamının ''SONUÇ'' bölümünün aşağıdaki şekilde kısmen değiştirilmesi gerekmiştir.