Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2014/6329 K.2014/7260

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, taraflar arasında 15.07.2008 tarihinde imzalanan EPR Projesi sözleşmesi uyarınca müvekkilinin sözleşmede yazılı hizmetleri yerine getirdiğini ancak davalının hizmet bedeli 64.022,65 TL'yi ödemediğini, bunun üzerine 64.022,65 TL anapara ve 7.827,15 TL işlemiş faizi olmak üzere toplam 71.849,80 TL'nin davalıdan tahsili için başlattıkları ilamsız icra takibinin davalının haksız itirazı üzerine durduğunu ileri sürerek, davalının itirazının iptali ile icra inkâr tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin merkezinin Aliağa/İzmir olduğunu, takibin Aliağa İcra Dairesi'nde yapılması, davanın ise Karşıyaka Ticaret Mahkemelerinde görülmesi gerektiğini, buna göre öncelikle yetkisizlik kararı verilmesini; müvekkili şirket hakkında Ceza Mahkemesi'nce 5271 sayılı CMK'nın 133. maddesi uyarınca kısıtlılık kararı alındığını ve T.M.S.F'nin kayyım olarak atandığını, sözleşmenin bu dönemde T.M.S.F tarafından imzalandığını ancak 4721 sayılı TMK'nın 462. maddesi uyarınca borçlanma konusunda mahkemeden izin alınmadan imzalanan bu sözleşmenin mutlak butlanla batıl olduğunu, ayrıca davacının sözleşmede yazılı hizmetleri yerine getirmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, 16.12.2009 tarihli duruşmada, 15.07.2008 tarihli sözleşmenin 7.13. maddesinde uyuşmazlıkların çözümü için İstanbul Mahkemeleri yetkili kılındığından davalı vekilinin yetki itirazının reddine karar verilmiş, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; her iki tarafin da ticari defterlerinde yer alan kayıtlara göre, takip tarihi itibariyle davacının davalıdan 63.987,62 TL alacaklı olarak göründüğü, 63.987,62 TL olarak tespit edilen asıl alacağa sözleşmede kararlaştırıldığı şekilde %5 faiz işletilmesi gerektiği, takip tarihine kadar davacının talep edebileceği işlemiş faiz miktarının 3.155,55 TL olarak hesaplandığı,

davalı tarafça sözleşmenin imzalanması için vesayet makamından izin alınması gerektiği ileri sürülmüş ise de, bu iddianın ancak menfi tespit davası şeklinde açılacak bir dava ile ileri sürülebileceği, bu davada davacının hukuki bir sözleşmeye dayandığı, bu sözleşmeden kaynaklanan hizmete ilişkin irsaliyeli faturaların davalı şirkete teslim edildiği, tarafların bu faturaları ticari defter, kayıt ve belgelerine işledikleri, faturalara davalı tarafın itirazları bulunmadığı,

davalı şirketin ayrı bir dava açmak suretiyle gerek bu sözleşmeyi imzalayan yetkililer gerekse o tarihte kayyım sıfatını taşıyan TMSF aleyhine sorumluluk davası açabileceği, bu itibarla davacının davasını ispatladığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile toplam 67.143,17 TL alacağa yapılan itirazın iptali ile asıl alacak miktarı 63.987,62 TL'ye takip tarihinden itibaren aylık %5 temerrüt faizi işletilmesine, hükmedilen miktar üzerinden % 40 oranında icra inkâr tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle T.M.S.F'nin 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu gereği yönetim kayyımı olması ve uyuşmazlık konusu olan 15.07.2008 tarihli EPR sözleşmesinin aynı Kanun'un 462. maddesinde sınırlı olarak sayılan işlerden bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.