Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2014/6340 K.2015/6949

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, taraflar arasında adi yazılı şekilde düzenlenen 23.07.2009 tarihli arsa payı karşılığı satış ön anlaşmasına konu taşınmazının davalı arsa sahibi tarafından üçüncü şahsa satıldığını ve sözleşme gereği davalıya borç olarak verilen 18.000,00 TL'nin de müvekiline ödenmediğini, davalıya gönderilen ihtarların da sonuçsuz kaldığını ileri sürerek, anlaşmanın 9. maddesi uyarınca davalının devrettiği taşınmazın 2/3 hissesi karşılığı 12.000,00 TL'nin anlaşma tarihinden itibaren, borç olarak verilen 18.000,00 TL'nin de vade tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, anlaşma tarihinden uzun bir zaman geçmesine rağmen davacının inşaata başlamaması üzerine maddi yönden ihtiyacı olduğu için arsayı üçüncü kişiye sattığını, davacıdan borç olarak aldığı parayı ise davacının gönderdiği şahıslara elden ödediğini, davacıya borcu kalmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; taraflar arasında düzenlenen 23.07.2009 tarihli sözleşmenin noterde resmi şekilde düzenlenmediğinden geçersiz olduğu, bu sözleşmeye dayanılarak talep edilen 12.000,00 TL alacak isteminin reddi gerekeceği, davalının ise davacıdan bir yıllığına borç olarak aldığı 18.000,00 TL'yi geri ödediği iddiasını senetle ispatlayamadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 18.000,00 TL alacağın 24.07.2010 tarihinden itibaren tahsil tarihine kadar işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Dava, sebebsiz zenginleşmeye dayalı alacak istemine ilişkindir.

Taraflar arasında imzalanan 23.07.2009 tarihli sözleşme kapsamına göre, davalının davacıdan 18.000,00 TL'yi ödünç aldığı ve bir yıl içerisinde geriye ödeyeceği davalının da kabulünde olup, davalı, sözleşmede düzenlenen süre içerisinde 18.000,00 TL'yi davacının çalışanlarına ödediği savunmasında bulunmuş, ancak alacak miktarı itibariyle tanıkla ispat sınırı üzerinde kaldığından bu savunmasını yazılı bir belge ile ispatlayamadığı anlaşılmış olmasına göre bu alacak kısmı yönünden davanın kabulu doğru ise de, alacağa işletilecek faizin başlangıcının 24.07.2010 tarihi olarak kabulu doğru olmamıştır.

Zira davacı, davalıya bu paranın ödenmesi için 15.03.2012 tarihinde ihtar göndermiş ancak ihtarın davalıya tebliğine dair şerh olmasa da, davalının 21.03.2012 tarihinde cevabi ihtarname gönderdiği nazara alındığında davacının ihtarının davalıya en geç 21.03.2012 tarihinde tebliğ edildiği varsayılarak bu tarihe 15.03.2012 tarihli ihtarnamede verilen 7 günlük atıfet mehli eklenmek suretiyle faizin 28.03.2012 tarihinden itibaren başlatılması gerektiğinin düşünülmeyerek, yanılgılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Öte yandan hüküm kısmında 18.000,00 TL alacağa işletilecek faizin tahsil tarihine kadar yürütülmesi de doğru olmamıştır.