Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2014/6501 K.2015/8497

Taraflar arasındaki rücuen alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan 07.05.1997 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde, inşaat başlangıcından iskân ruhsatı alınana kadar her türlü inşaat ruhsat harçları, bina ve inşaat vergileri, proje vb. tüm vergiler ve harçların davalı yüklenici tarafından karşılanması gerekirken, davalının kendisine düşen harç ve vergileri ödemediği gibi müvekkili adına sahte beyanname verip, müvekkilini vergi dairesine karşı söz konusu inşaattan dolayı borçlandırdığını, müvekkilinin 6111 sayılı kamu borçlarının yapılandırılmasına ilişkin kanun gereğince borcu yapılandırması sonucu borcun 11.453,72 TL olduğunu ve 6 takside bölündüğünü,

ilk taksidini ödediğini, sözleşmeye aykırı hareket ettiğinden dolayı davalının sorumluluğu bulunduğunu, bundan sonraki taksitlerdeki ödemelere ilişkin rücu ve dava hakkı saklı kalmak kaydıyla, şimdilik müvekkili tarafından ödenen 1.908,00 TL'nin yasal faizi ile birlikte davalıdan rücuen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davacıyla 17.10.1995 tarihinde imzaladıkları sözleşme gereği arsa üzerine yapılacak bloklardan B bloğun davacıya ait olacağını ve masrafının davacı tarafından karşılanacağını, kalan blokların masrafının kendisi tarafından yapılacağının kararlaştırıldığını, 28.12.1995 tarihinde davacı ile birlikte inşaat ruhsatı aldıklarını, davacının dayandığı 07.05.1997 tarihli sözleşmenin formalite olarak imzalandığını ve sözleşmenin içeriğindeki 8. maddesinde yükleniciye ait olan harç ve vergilerin belirlendiğini, inşaatı 04.08.1999 tarihinde bitirdiğini, iskân ruhsatı alınmadığını, dava konusu alacağın 2001 yılına ait olup 2011 yılında davacıya ait B blok için tahakkuk eden vergi olup sözleşmenin 9. maddesi gereği davacının ödemesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, idia, savunma ve dosya kapsamına göre; dava konusu olan ve davacı tarafından yapılandırılan borcun 242,18 TL'sinin mükellefin alım-satım esnasında emlak vergi değerinin altında beyanda bulunduğunun tespiti üzerine yapılan "Cezalı Tapu Harcı" olup, geri kalan kısmının ise 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı 4 sayılı tarifenin 13/a bendi kapsamındaki ''Yeniden inşa olunacak bina vesair tesisleri tescil harcı" borcundan kaynaklandığı, inşaat sözleşmesinde belirlenen ruhsat harcı ve emlak alım vergisinin Kozanlı Vergi Dairesi Başkanlığından gelen cevabi yazıdaki tapu ve tescil harcını kapsamadığı,

bu nedenle davacı tarafından ödendiği iddia olunan harçların davalı yüklenici tarafından ödenmesi gereken ve sözleşmede belirlenen harç ve vergi olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

Dosyanın incelenmesinden taraflar arasında önce 17.07.1995 tarih ve 53224 yevmiye sayılı inşaat sözleşmesi yapıldığı buna göre tevhit işleminden evvel arsa üzerinde yapılacak 6 adet bloktan B bloğun davacıya ait olacağı ve davacı tarafından yaptırılacağı kararlaştırılmış ise de daha sonra tarafların hak ve yükümlülüklerinin açıkça belirlendiği 07.05.1997 tarih ve 20338 yevmiye numaralı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığı,

son tarihli bu sözleşmenin ilk sözleşmenin hükümlerini tadil ettiği, ayrıca, tevhit nedeniyle ilk sözleşmeye göre inşaat yapılmasının mümkün olmadığı ve inşaatın da son tarihli sözleşmeye göre bitirildiği nazara alınarak, en son imzalanan 07.05.1997 tarihli sözleşmeye göre uyuşmazlığın çözümlenmesi gerektiğinin gözden kaçırılarak yanılgılı gerekçeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.