Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2014/7070 K.2015/6930

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı vekili, müvekkilinin kooperatif üyesi sıfatıyla, davalı kooperatifin inşa ettiği M...

Sanayi Sitesinde dört adet işyerine sahip olmak niyeti ile davalı kooperatife üye olduğunu, müvekkilinin M6 Blok 44, 46, 48 ve 50 numaralı dört adet dükkanı birleştirerek kullanmak istediğini davalı kooperatife önceden bildirdiğini, bu dört adet dükkanın ara duvarları, banyo, tuvalet ve merdivenleri kaldırılmak suretiyle tek parça halinde inşa edildiğini, davacının teslim aldığı dört birimden oluşan dükkanı halen kullanmakta olduğunu, davacının 30.04.2011 tarihli genel kurul öncesi kendisine teslim edilen dükkanlardaki eksik inşaat işlerinin kooperatife maliyetinin dört adet standart dükkana göre 51.450,00 TL olduğunu gördüğünü,

davacının her bir dükkanı için standart maliyet üzerinden ödeme yaptığını, davalı kooperatife Gaziosmanpaşa 4. Noterliği'nin 08.04.2011 tarih ve 06561 yevmiye numaralı ihtarname keşide edilerek fazladan ödenmiş olan 51.450,00 TL'nin iadesinin talep edildiğini, davalının işbu ihtarnameye Bakırköy 39. Noterliği 25.04.2011 tarih ve 12081 yevmiye numaralı ihtarname ile cevap verdiğini, davalının bu cevabi ihtarnamesinde, müvekkilinin 20.09.2008 tarihli yazılı talebi üzerine 44, 46, 48 ve 50 numaralı işyerlerinin birleştirildiği, 46 ve 48 numaralı işyerlerinin WC ve merdivenlerinin hiç yapılmadığı,

44, 46, 46, 48 ve 50 numaralı işyerleri arasındaki duvarların inşa edilmediği, 20.09.2008 tarihli talep yazısında müvekkilinin kooperatiften bir hak veya alacak talep etmeyeceği hususunda imzası bulunduğu, hatta işyeri birleştirme nedeniyle müvekkiline ait dükkanın daha değerli hale geldiği belirtilerek,

müvekkilinin iade talebinin reddedildiğini, 30.04.2011 tarihinde yapılan kooperatif genel kurulunda inşaat kesin hesapları açıklandığında, müvekkilinin bu hususta şerh koymak istediğini beyan ederek bu hususun genel kurul zaptına geçilmesini sağladığını, bu şerh sonrası davacı müvekkili ile diğer şerh sahiplerinin Bakırköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nde 2011/305 Esas sayılı davayı açtıklarını, ilgili davanın halen derdest olduğunu,

gerek 20.09.2008 tarihli talepname ve gerekse sonrasındaki teslim ve tesellüm yazısı ile ibranamelerin hepsinin kooperatifin inşaatın kesin hesaplarını açıklamasından önce hazırlanmış tek tip matbu evraklar olduğunu, dolayısı ile bu belgelerin geçerli sayılması ve kooperatif üyesi aleyhine yorumlanmasının mümkün olmadığını ileri sürerek, 51.450,00 TL'nin iadesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kooperatif anasözleşmesinin 61. maddesi kapsamında kesin maliyetin çıkarılması ve kesinleşmesinin şartlarının belirlenmiş olduğu nazara alındığında davanın zamanaşımına uğradığını, yetkili mahkemenin Küçükçekmece mahkemeleri olduğunu, davacının hak ve vecibelerini yerine getirmeyip iyiniyet kaidelerine riayet etmediğini, davacıya ait 44, 46, 48 ve 50 nolu dükkanlarda dava konusu imalatların yapılmamasını bizzat davacının talep ettiğini, bu hususun 20.09.2008 tarihli dilekçelerinde açıkça belirtildiğini, davacının kooperatife 51.450,00 TL fazla ödeme yaptığı hususunun doğru olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davalı kooperatiften talep ettiği bedelin şerefiye bedeli niteliğinde olmadığı, davacı tarafından davalı kooperatife hitaben 20.09.2008 tarihli talep ve taahhütnamede "iş yerlerinin yukarıda talep ettiğim şekilde yapılmasını, işyerlerimin talebim gibi yapılması sebebiyle kooperatiften herhangi bir hak veya alacak talep etmeyeceğim" şeklinde beyan ve taahhüt ettiği, bununla birlikte işyerlerini tam ve ayıpsız kendisine teslim edildiğini kabul edip, kooperatifin işyerini tam ve ayıpsız teslimi konusunda ibra ettiği,

davacının kendi isteği doğrultusunda yapılan eksik imalat sonucunda tek bir işyeri elde ettiği, bu talebin davacıdan geldiği ve kooperatifçe kabul edildiği, davacının hem 20.09.2008 tarihli yazısında hem de işyerinin kendisine tesliminden sonra düzenlediği teslim tutanağı ve ibranamede, dört işyerinin kendi isteğiyle birleştirilmesi neticesinde işyerlerine duvar, merdiven, banyo ve tuvaletlerin inşa edilmediğini bildiği,

bu yerlerin inşa edilmemesinin maliyette fark yaratacağı, ancak davacının işyerlerini mevcut haliyle kabul edip kooperatifi bu sebeple ibra ettiği, yapılan ibranın geçerli olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava, davacıya teslim edilen işyerleri için davalıya diğer ortaklardan daha fazla imalat bedeli ödediği, bunun eşitlik ilkesine aykırı olduğu iddiasına dayalı istirdat istemine ilişkindir.

İmzası inkâr edilmeyen ve teslim tutanağından sonra 31.12.2010 tarihinde düzenlendiği anlaşılan ''Taahhüt ve İbraname'' başlıklı belge ile davacının kooperatife karşı bazı taahhütlerde bulunduğu, bu belgenin 1. maddesi ile, ''Kooperatif genel kurulunun belirlediği/belirleyeceği tüm parasal yükümlülükleri süresinde ve gereği gibi yerine getirmeyi,'' 2. maddesi ile,

''Kooperatif genel kurulunun belirlediği/belirleyeceği parasal yükümlülüklere ilaveten, onlardan ayrıca sitenin faaliyetleri, işletilmesi ve yönetimi için sarf edilecek ortak giderlere hissem oranında katılmayı, bu giderler konusunda yönetim kurulunun ileride alacağı tüm kararlara aynen uymayı'', 11. maddesi ile, ''Teslim için işyeri maliyetlerinin kooperatife ödenmiş veya ödenmesi güvence altına alınmış olması, krediye ilişkin belgelerin tamamlanmış olması gerektiğinden bu hususlardaki edimlerimi süresinde ve gereği gibi yerine getirmeyi'' üstlendiği anlaşılmıştır.

Buna göre davacının talebi üzerine diğer ortaklara göre davalının bir kısım imalatları eksik yapıp, daha az harcama yaparak, davacıya teslim ettiği işyerleri için, genel kurulda eksik imalat bulunmayan işyerleri bakımından belirlenen kadar parasal yükümlülükleri diğer ortaklar gibi ödemeyi taahhüt edildiği anlaşılmakla, mahkemece davacının işyerindeki eksik imalatların bedelini isteyemeyeceğinin kabulü doğru olmuştur.

Bu açıklamalara ve dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.