Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2014/783 K.2014/4166

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacılar vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacılar vekili Av.... gelmiş, davalı taraftan gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacılar vekili, müvekkili arsa sahipleri ile davalı yüklenici arasında Bursa 2. Noterliği'nde 31.05.1996 tarihinde “Düzenleme Şeklinde Gayrimenkul Satış Vaadi ve Daire Karşılığı İnşaat Sözleşmesi” imzalandığını, sözleşme uyarınca müvekkiline daire ve dükkan teslim edilmesi gerektiğini, teslim tarihinin sözleşme tarihinden itibaren 40 ay sonrası olduğunu, ancak davalı yüklenicinin edimlerini yerine getirmediğini, dairelerde ve dükkanlarda birçok eksiklik ve imalat hataları olduğunu, müvekkillerinin maddi ihtiyaçları nedeni ile bazı dükkan ve dairelerini daha inşaat sırasında bu eksikliklere rağmen düşük bedelle satmak zorunda kaldıklarını,

davalı yüklenicinin daire ve dükkanları daha düşük alanlı olarak imal ettiğini, oysa kendisine isabet eden dükkan ve daireleri daha büyük olarak imal ettiğini, öte yandan yapılacak inşaatta yer sahipleri ve yüklenicinin %50 oranında pay sahibi olmalarının sözleşmenin 21. maddesinde kararlaştırılmasına rağmen davalı yüklenicinin bu oranı aşacak şekilde pay sahibi olduğunu ve sebepsiz zenginleştiğini ileri sürerek, müvekkillerinin açıklanan nedenlerle meydana gelen zararların tahsilini talep ve dava etmiş, davacılar vekili 09.10.2008 tarihinde davasını ıslah etmiştir.

Davacı M.. K.. vekilince, aynı taleplerle ilgili olarak Bursa 5. Asliye Hukuk Mahkemesi'nde açılan alacak davasının, mahkemenin 19.07.2006 gün, 2006/279 E., 2006/333 K. sayılı ilamı ile asıl dosyayla birleştirilmesine karar verilmiştir.

Davalı vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, kat irtifakının arsa sahiplerince kurulduğunu, fiili durumdaki bağımsız bölümlerin büyüklüklerinin sözleşmedeki oranla aynı olduğunu, hatta dairelerin daha büyük olarak imal edildiğini, davacı M.. K..'ın sözleşmenin imzalanmasından sonra hisselerini temlik ettiği için dava hakkının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davacılar tarafından Bursa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nde taraflar arasında imzalanan 18.05.1999 tarihli “Düzenleme Şeklinde Gayrimenkul Satış Vaadi ve Daire Karşılığı İnşaat Sözleşmesi Ek Tadil Sözleşmesi”nin 4. ve 5. sayfasında yer alan 26 nolu daire ve 32 nolu dükkana ilişkin düzenlemenin iptali için açılan davada mahkemece 10.02.2010 gün, 2009/14 E., 2010/47 K. sayılı ilamla davanın reddine karar verilmiş, hüküm Yargıtay denetiminden geçerek 01.11.2012 tarihinde kesinleşmiştir.

Davacılar vekili, 15.04.2009 tarihli dilekçesi ile müvekkilerinin 32 ve 36 numaralı işyerlerine ilişkin olarak imalat ve alan eksikliklerinden kaynaklanan alacaklarına ilişkin talepleri yönünden HUMK'nın 46. maddesi uyarınca mahkemece tefrik kararı verilerek bu işyerlerine ilişkin davanın ayrı bir esasa kaydına ve Bursa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nde görülen 2009/14 E. sayılı dosyasının, tefrik edilecek dosya yönünden bekletici mesele yapılmasını talep etmiştir.

Mahkemece 20.05.2009 tarihli kararı ile davacılar vekkilinin talebi doğrultusunda 32 ve 36 nolu işyerleri yönünden eksik imalat ve alan yönünden açılan dava için HUMK'nın 46. maddesi uyarınca tefrik kararı verilmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya içeriğine göre; taraflar arasında imzalanan Bursa 2. Noterliği'nin 18.05.1999 tarih 10416 yevmiye sayılı ek taahhüt sözleşmesi ile yer sahiplerine hangi daire ve dükkanların verildiğinin yazıldığı, ayrıca dükkan numaraları ile m² büyüklüklerinin de belirtildiği, bu sözleşmenin iptali için davacılar tarafından açılan davanın reddedilip kararın kesinleştiği, yukarıda belirtilen 18.05.1999 tarihli 10416 yevmiye sayılı ek sözleşmenin davanın temelini etkileyecek nitelikte olduğu, mahkemece verilen kesin sürenin ayrıntılı ve usulüne uygun bulunmadığı, tefrik edilen davaya ilişkin olarak davacılar vekili taleplerinin yerinde olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.