Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2014/7869 K.2015/2320

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı vekili, müvekkilinin, davalı kooperatifin ağaç kesim işinde çalıştığını ve kestiği odunları kooperatife teslim ettiğini, buna rağmen hak etmiş olduğu bedelin kendisine ödenmediğini ileri sürerek, şimdilik 7.500,00 TL'nin ihtarnamenin davalıya tebliğ edildiği tarihten itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalının, davacının ağaç kesimi işinde çalıştığı konusunda taraflar arasında ihtilaf bulunmadığı, kooperatif kayıtlarına göre davacının davalı kooperatife 575,00 TL iş avansı ve 3.560,28 TL yem borcu olmak üzere toplam 4.135,28 TL borcunun bulunduğu, yapılan işin bedelinin 8.362,72 TL olduğu, davacının kooperatife olan borcu, alacağından mahsup edildiğinde, 4.227,44 TL alacaklı olduğu, bu kısma yönelik ödeme hususunun da ispat edilemediği, ayrıca davalının, davacı tarafından gönderilen ihtarnamenin tebliğinden itibaren mütemerrit olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 4.227,44 TL'nin 15.03.2010 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, özellikle davalı vekilinin 12.03.2013 tarihli duruşmada davacının dava konusu 201 no'lu bölmede çalıştığını kabul etmesine göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davacının alacağı 8.362,00 TL olarak tespit edilmekle beraber kooperatif kayıtlarında davacının borcu olarak gözüken 4.135,00 TL'nin bu miktardan mahsubu yoluna gidilerek kalan miktar üzerinden tahsil hükmü kurulmuştur.

../..

S.2.

Ne var ki kooperatif defterleri usulüne uygun tanzim edilmemiştir. 6100 sayılı HMK'nın 222. maddesi gereğince ticari defterlerin, ticari davalarda delil olarak kabul edilebilmesi için, kanuna göre eksiksiz ve usulüne uygun olarak tutulmuş, açılış ve kapanış onayları yaptırılmış ve defter kayıtlarının birbirini doğrulamış olması şarttır.

Açılış veya kapanış onayları bulunmayan ve içerdiği kayıtlar birbirini doğrulamayan ticari defter kayıtları, sahibi lehine değil aleyhine delil teşkil eder.

Bu durumda, davacının gerçekten davalı kooperatif'e borcunun olup olmadığı, varsa ne sebeple oluştuğu ve miktarının, taraf delilleri toplanarak gerektiğinde bilirkişi incelemesi yaptırılıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, bu hususta herhangi bir inceleme yapılmaksızın onaysız defter kayıtlarına dayanılarak yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Bunun yanında davacı talebinde alacağını 7.500,00 TL bildirmiş olmakla, davalının varsa alacağının bu miktardan mahsubu ile karar verilmesi gerekirken 6100 sayılı HMK'nın 26. maddesine aykırı şekilde talep aşılarak, 8.362,00 TL den mahsup suretiyle karar verilmesi de doğru olmamıştır.