Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2014/8519 K.2014/7860

Taraflar arasındaki tespit ve tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalı S.. S.. vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı S.S. K. Yapı Kooperatifi Başkanlığı tarafından inşa edilen E-3 no'lu dairenin müvekkili U.. F.. ile davalı S.. S..'ya ait olduğunu, ancak tescil aşamasında müvekkiline malik olarak yer verilmediğini ileri sürerek, davacının E-3 no'lu dairenin ½ hissesinin sahibi olduğunun tespitine, bu mümkün olmadığı takdirde dairenin ½ sinin bedelinin 24.03.2003 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınmasına, karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı kooperatif temsilcisi; davacının kooperatif üyesi olmadığını, ayrıca talebin zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; kooperatifin tüm genel kurul toplantılarına S.. S..'nın katıldığı, U.. F..'ın hiçbir toplantıya katılmadığı, davacının kooperatif kayıtlarında da üye olarak gösterilmediği, davalı S..

S..'nın davacının avukatına yazdığı 19.04.2000 tarihli belgenin kısmî ikrar niteliğinde ve zamanaşımını kesen nedenlerden olduğu, bu durumda on yıllık zaman aşımı süresinin dolmamış olduğu, davalının davacıdan aldığını ikrar ettiği 252,75 TL 'yi sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre iade etmesi gerektiği, davacının kooperatife yarı hisse oranında üye olduğu iddiasını ispatlayamadığı gerekçesiyle, davalı S.S.

K. Yapı Kooperatifi aleyhine açılmış olan davanın husumet yokluğundan reddine, 252, 70 TL asıl alacak 419.85 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 672,60 TL'nın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı S.. S..'dan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Davacı vekili ile davalı S.. S.. vekili temyiz etmiştir.

1- Davalı S.. S.. Vekilinin Temyiz İtirazlarının İncelenmesi Yönünden;

5219 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (HUMK) 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 sayılı Kanun'un 19. maddesiyle HUMK’na eklenen Ek-Madde 4’te öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2013 yılı için 1.820.00 TL’dir.

Dava dilekçesinde, 6.000,00 TL.nın tahsili istenilmiş, mahkemece, 672,60 TL'.sının tahsiline karar verilmiştir. Davalı aleyhine kabul edilen kısım, yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kaldığı cihetle kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 1989/3 esas, 1990/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da karar verilebileceğinden, davalı vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davacı Vekilinin Temyiz İtirazlarının İncelenmesi Yönünden;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.