KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2014/852 E., 2014/3653 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Mayıs 2014
- Mahkemesi
- Alanya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 27/11/2012
- Numarası
- 2009/417-2012/926
Karar Metni
287 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki kiracılık sıfatının tespiti davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmasız, davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili Av. ... ile davacı vekili Av. Y.. Ö..'ün gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan sözleşmeler uyarınca kira ilişkisinin başlangıç tarihinin 01.01.2005 olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davacının dava dışı üçüncü kişi ile arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzaladığı, daha sonra davalı ile iki ayrı sözleşme düzenlendiği, davalının sözleşme konusu işi yapması halinde 311 ada 2 parseldeki tesisi 15 yıl işletmesinin kararlaştırıldığı, davalının işi bitirmesi için bir engel bulunmadığı, arsa sahibine kalan 311 ada 1 parseldeki iki oteli de işlettiği, kalan eksiklikleri bilerek ikmâl etmediği, taraflar arasındaki sözleşmeye göre kiranın başlangıç tarihinin 01.01.2005 tarihi olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile sözleşmesinin başlangıç tarihinin 01.01.2005 olduğunun tespitine karar verilmiştir.
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle 15.11.2004 tarihli sözleşmede, kiranın başlangıcına ilişkin hükmün 05.11.2004 tarihli sözleşme ile aynı olmasına göre, taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2014/852, K. 2014/3653, 12 Mayıs 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama