Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2014/880 K.2014/3851

Taraflar arasındaki iflasın açılması davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin işçi alacaklısı olduklarını ve ilama bağlı alacaklarının tahsili için giriştikleri takipte, borcun icra emri ile istenmesine rağmen borçlu tarafından yerine getirilmediğini ileri sürerek, iflasa karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Müdahiller vekilleri, davalının iflasına karar verilmesini talep etmişlerdir.

Davalı vekili, müvekkilinin bir süredir devam eden ekonomik krizden olumsuz etkilendiğini, tüketicilerin tekne gibi lüks sayılabilecek ihtiyaçlarını ertelediklerini ve satışların azaldığını, faaliyete devam ederek borçlarını ödeyebileceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davalının ilama bağlı borçlarını, icra emri tebliğine rağmen ödemediği gerekçesiyle iflasa karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1. Harçlar Kanunu’nun 27. maddesine göre yargı harçları ödenmedikçe müteakip işlemler yapılamaz. Bu durumda mahkemece farklı dava sebeplerine dayanarak dava açan her bir davacı için ayrı ayrı alınması gereken harçların tamamlatılması gerekirken, bu hususun gözden kaçırılması suretiyle yargılamaya devam edilmiş olması doğru görülmemiştir.

2. İcra ve İflâs Kanunu'nun 177. maddesi uyarınca doğrudan iflası istenen davalı borçlunun yetkilisinin duruşmaya çağrılması gerekir. Bu düzenlemeye aykırı biçimde yetkili temsilci çağrılmadan iflas kararı verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

3. Doğrudan iflas davalarında iflas şartlarının mevcudiyetinin tesbiti yeterli olup, takipli iflas yollarında olduğu gibi borcun ödenmesi için süre verilmesi ya da depo kararı çıkartılmasına gerek bulunmamaktadır. Mahkemenin davalıya borçlarını ödemesi için süre vermesi de kabul şekli itibariyle belirtilen ilkeye aykırıdır.