Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2014/8953 K.2015/2315

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkiline ait 77 DD 941 plaka sayılı kamyon fiilen ve hukuken çalışabilir bir halde davalı kooparatifin otoparkında hazır bulundurulduğunu, davalı kooperatif yönetiminin kooperatif üyesi olan müvekkili hakkında usul ve yasaya aykırı olarak 02/11/2010 tarihinde ihraç kararı alarak kamyonuna iş sırası vermemiş olması sebebi ile müvekkilinin uğradığı gelir kaybının dava tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline ve taraflar arasındaki mevcut muarazanın giderilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının çalışmadığı dönemde belirtilen miktarda bir kazanç kaybına uğramış olmasının imkansız olduğunu, kooperatifin davacının çalışmasına engel olmadığını hatta davacının fiilen çalışmadığına ilişkin noter marifeti ile tespit yapıldığını, kooperatifte bütün ortaklara eşit muamele yapıldığını, ortakların gerekli şartları haiz olması halinde sıra verildiğini, savunarak davanın reddini istemiş, mümkün olmadığı takdirde davacının çalıştığı dönemler dikkate alınarak hesaplama yapılarak karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının davalı kooperatifin üyesi olduğu, kooperatif üyeliği konusunda ...Asliye Hukuk Mahkemesinin kesinleşmiş kararı bulunduğu, noter tespit tutanakları ve ihtarnamelerle davacıya iş verilmediğinin tespit edildiği, davacının iş verilmeyen 02.11.2010 tarihi ile dava tarihi olan 18.12.2012 tarihleri arasında 25,5 aylık sürenin bulunduğu, davacının ortaklıktan çıkarıldığı 02.11.2010 tarihi ile dava tarihi arasındaki gelir kaybının 60.180,00 TL olduğu gerekçesi ile davanın kabülüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, mahrum kalınan kar bedelinin istemine ilişkin olup, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu hükme ve denetime elverişli değildir. Zira, dava konusu aracın tazminat istenen süre içinde davacı yanca hiç çalıştırılmadığı varsayımına göre hesaplama yapılmıştır.

Oysa, dava konusu edilen dönemde davacı, aracını çalıştırmış olsaydı elde edeceği net kazancı talep hakkını haiz olup, aracın başka bir işte de çalıştırılarak gelir elde edilmesi halinde, bu durum davacının haksız zenginleşmesine neden olacaktır.

Bu nedenle, öncelikle aracın tazminat istenen dönem içinde başka bir işte çalıştırılarak gelir elde edilip edilmediği saptanmalı, davacılar ile aynı hatta çalışan bir ortağın ortalama brüt kazancı belirlenmeli, hesaplanan kazanç miktarından masraf ve amortisman giderleri ile saptandığı takdirde yapılan diğer işten elde edilen net gelirin düşülmesi gerekir.

.

O halde, Mahkemece, kooperatifin tüm defter, kayıt, belge, yönetim ve genel kurul kararları varsa banka kayıtları getirtilerek kooperatifler konusunda uzman bilirkişi ile şehirler ve ilçeler arası yolcu taşıma sektöründe faaliyet gösteren uzmanın da katıldığı bilirkişi kurulu oluşturulup, davalı kooperatif kayıtları üzerinde inceleme yaptırılarak, davacının aracının çalıştırılmaması nedeniyle uğradığı kazanç kaybının yukarıda belirtilen ilkeler çerçevesinde denetime elverişli bir rapor alınarak tespit edilmesi,

bilirkişi raporu ile kazanç kaybının gerçek miktarının somut verilerle tam olarak saptanamaması halinde TBK'nın 50 (BK m. 42) vd. madde hükümleri uyarınca mahkemece somut olayın özellikleri gözönünde bulundurularak, takdiren hakkaniyete uygun bir miktar kazanç kaybına hükmedilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.