Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2014/8989 K.2014/7303

Taraflar arasındaki asıl muarazanın men'i, ihraç kararının iptali davalarının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen davada davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, asıl davada; müvekkillerinin davalı kooperatif üyesi olduklarını, fakat davalının müvekkillerinin çalışmasını engellediğini, ayrıca ihraçlarını sağlamak için aidat talebinde bulunduğunu ileri sürerek, müvekkillerinin çalışmasına mani olmak şeklindeki davalının muarazasının önlenmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili, birleşen davada davalı kooperatif üyesi olan müvekkillerinin, parasal yükümlülüklerini yerine getirmedikleri gerekçesiyle ihraç edildiklerini, talep edilen aidat ile faizin fahiş ve mükerrer olduğundan, ihtarname içeriklerinin gerçek borcu yansıtmadığını ileri sürerek, müvekkillerinin ihracına ilişkin davalı kooperatif yönetim kurulunun 17.12.2004 tarih ve 14 sayılı kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Asıl ve birleşen davada davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ile tüm dosya kapsamına göre; davalı kooperatif kayıtlarından ihtarnamelere konu yıllara ait aidat bedellerinin ne kadar olduğunun tespit edilemediği ve ihtarnamelerdeki üye aidatlarının gerçeği yansıtmadığı gerekçesiyle, asıl davada, muarazanın önlenmesine, birleşen davada ise, davacıların ihracına ilişkin yönetim kurulu kararının iptaline karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davada davalı vekili temyiz etmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl ve birleşen davada davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2)Asıl dava, çalışmanın engellenmesi ile yersiz aidat istenilmesi suretiyle oluşan muarazanın men'ine ilişkindir.

6100 sayılı HMK' nın 297/1-c maddesinde, "Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri." düzenlemesine, 2. bendinde ise, "Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir." düzenlemesine yer verilmiştir.

Somut olayda, mahkemece, muarazanın men'ine karar verilmiştir. Ne var ki, davacıların talepleriyle ilgili olarak, hangi muarazanın nasıl ve ne şekilde giderileceği hususunda bir hüküm tesis edilmemiştir. Karar bu haliyle, yukarıda yazılı HMK 297/2. (HUMK’nın m. 389. ) maddesine aykırı olup, infazda tereddüt yaratacak şekildedir. Bu halde, mahkemece, davacıların asıl davadaki talepleriyle ilgili olarak, infazında tereddüt oluşturmayacak şekilde hüküm tesisi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş, kararın bozulması gerekmiştir.