KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2014/9388 E., 2015/6606 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Ekim 2015
- Mahkemesi
- Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi
- Tarihi
- 11/06/2014
- Numarası
- 2013/238-2014/409
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
-K A R A R-
Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifin ortağı olduğunu, davalının gönderdiği yazılarla 30.04.2009 tarihi itibariyle 6.014,55 TL aidat, 24.121,72 TL gecikme cezası, 71.160,00 TL kredi borcu olmak üzere toplam 101.387,27 TL borçlu olduğunun bildirildiğini, oysa müvekkilinin davalı kooperatife herhangi bir borcu bulunmadığını ileri sürerek, davalı kooperatife borçlu olunmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile aidat borcu ile ilgili talebin reddine, davacının gecikme zammı nedeniyle 2.145,30 TL, kredi borcu nedeniyle 71.067,52 TL davalıya borçlu olmadığının tespitine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 29.11.2012 tarih ve 2012/5265 E., 7045 K. sayılı ilamı ile diğer temyiz itirazları reddedilerek, Avrupa İskan Fonu Kredisinin ortaklarca ödenmesine ilişkin hesabının nasıl yapılacağı belirtilerek bozulmuş, bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulü ile davacının 97.221,50 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir.
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2014/9388, K. 2015/6606, 16 Ekim 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama