KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2014/9818 E., 2015/5671 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Eylül 2015
- Mahkemesi
- İstanbul 4. İcra Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 19/06/2014
- Numarası
- 2014/434-2014/537
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan Karadeniz Vergi Dairesi Müdürlüğü vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
-K A R A R-
Şikayetçi vekili, borçluya ait taşınmazın satıldığını ve düzenlenen sıra cetvelinde müvekkili ile şikayet olunan Vergi Dairesi’nin garameye dahil edildiğini, oysa adı geçen şikayet olunanın 12.905,38 TL’lik tek kalem alacağı varken, İcra Müdürlüğü'ne gönderilen yazının yanlış yorumlanması nedeniyle daha yüksek bir miktarın hesaplamaya esas alındığını, İİK’nın 206. maddesi uyarınca alacaklarının öncelikli olması nedeniyle Vergi Dairesi’nin garameye alınamayacağını, alınsa bile, alacağının hatalı hesaplandığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Şikayet olunan Vergi Dairesi vekili, 10.6.2010 tarihi itibariyle alacağın 13.071,04 TL olduğunu, İcra Müdürü'nün hesap hatasından kaynaklanan işlem nedeniyle kusurlarının bulunmadığını, iddiaların kabulü mümkün olsa bile masraf ve vekalet ücretinden sorumlu tutulamayacaklarını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.
Diğer şikayet olunanlar, davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece, şikayet olunan Vergi Dairesinin alacağının 8.6.2010 tarihinde 13.071,04 TL olduğu gerekçesi ile şikayetin kabulüne karar verilmiştir.
Kararı davalı Karadeniz Vergi Dairesi Müdürlüğü vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, şikayet olunan Karadeniz Vergi Dairesi Müdürlüğü
vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2014/9818, K. 2015/5671, 7 Eylül 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama