Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2015/10117 K.2018/3871

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin .... ilçesi 1275 ada, 1 parselde kayıtlı bulunan arsadaki 73/591 nispetindeki hak ve hissesinin maliki olduğunu, müvekkili ile davalı yüklenici ... arasında arasında düzenleme şeklinde gayri menkul satiş vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, bu sözleşmeye göre zemin kat bina cephesine göre sol tarafta kalan 1 no’lu depolu dükkanın müvekkiline verileceğini, sözleşme inşaat tamamlanıncaya kadar aylık 1000,00 TL kira bedelinin müvekkiline verileceğinin kararlaştırıldığını, 4 aylık kira bedelinin için İstanbul 35. İcra Müdürlüğünün 2014/33676 E. sayılı dosyası ile davalı aleyhine icra takibi başlatıldığını, davalının borca itiraz ettiğini ileri sürerek, icra dosyasına yapılan itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu taşınmazın ....ilçesinde olduğunu, yetkili mahkemenin .... Mahkemeleri olduğunu savunarak, davanın yetki yönünden reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki temel ilişkinin gayri menkul satış vadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi olduğu, bu tür davalara bakmakla görevli mahkemenin 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 2-4 maddeleri ile 73. maddesi gereği Tüketici mahkemesi olduğu gerekçesiyle, dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanmaktadır.Her ne kadar dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6502 sayılı Yasa nın 3/l bendi ile tüketici işlemi kapsamına eser sözleşmeleri alınmışsa da, somut olayda olduğu gibi arsasına karşılık bağımsız bölüm alacak olan arsa sahibinin ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket ettiğinden sözedilemeyeceği, amacının salt kişisel ihtiyaçları için kullanma, tüketme amacını aştığı, Yasa'nın 3/k maddesindeki "tüketici" tanımına uymadığı anlaşılmaktadır.

Bünyesinde taşınmaz satış vaadi ve inşaat sözleşmesi olan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde, arsa sahibi açısından güdülen amaç kullanmak için konut edinmek değildir. Güdülen amaç, arsasının değerlenmesini sağlayacak yapının arsa üzerine yapılmasıdır. Bu nedenle, arsa sahibinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalarken güttüğü işbu saikinin, 6502 sayılı Yasa da tanımlanan tüketicinin saikinden farklı olduğu gözden kaçırılmamalıdır.

Bu durumda mahkemece, somut uyuşmazlığın 6502 sayılı Yasa ise kapsamında bir uyuşmazlık olmadığı, tarafların tacir olmadığı, buna göre davanın nispi ticari dava olmadığı, 6102 sayılı TTK nın 4/1. maddesinde TBK nın 470 vd. maddelerine atıf yapılmadığından davanın mutlak ticari dava niteliğinin de bulunmadığı gözetilerek uyuşmazlığın esasına girilerek, tarafların delilleri toplanıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yanılgılı gerekçeyle uyuşmazlığın Tüketici Mahkemesinin görevi kapsamında kaldığının kabulü doğru olmamıştır.