Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2015/1537 K.2016/497

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili Av. Ş.. Ç.. gelmiş, diğer taraftan gelen olmadığından, onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Dava, kooperatif çıkma payı alacağının ve istifa nedeniyle geri alınan bağımsız bölüme yapılan faydalı masrafların tahsili istemine ilişkindir.

Davalı vekili, zamanaşımı def'inde bulunarak, davanın usul ve esastan reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının istifa ederek ortaklıktan ayrıldığı, çıkma payı alacağının ayrıldığı yıl bilançosunun tastik edildiği genel kuruldan 1 ay sonrası olan 15.11.2005 tarihinde muaccel olduğu, bu davanın açılmasından sonra tahsis edilen bağımsız bölümü tahliye etmesi nedeniyle TBK'nın 154/1. maddesi uyarınca zamanaşımının kesildiği ve iade edilen bağımsız bölüme yaptığı faydalı masrafları talep edebileceği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, 51.570,21 TL çıkma payı alacağının 15.11.2005 tarihinden itibaren, 7.750,00 TL faydalı masraf alacağının dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle kooperatif üyeliği nedeniyle davacı adına tahsis edilip tapuda adına tescil edilen bağımsız bölümün dava tarihi itibariyle elinde bulunması nedeniyle zamanaşımı süresinin işlemeyeceğinin tabii bulunmasına göre, davalı kooperatif vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Dava, çıkma payı alacağı ve davacının tahliye ettiği bağımsız bölüme yaptığı faydalı masraf bedelinin tahsili istemlerine ilişkindir.

Davacının tahsis edilen bağımsız bölüme yaptığı faydalı ve zorunlu masrafların yapıldığı tarih itibariyle Borçlar Kanunu'nun 414. maddesi(TBK 530md) kapsamında vekaletsiz iş görme hükümlerine göre davalıdan isteme hakkı bulunmakla birlikte, tahsis edilen konuta yapılan lüks masraflar talep edilemez.

Somut olayda, davalı tarafça bazı imalatlar taşınmazda bulunmasına rağmen bunların sökülerek yerlerine davacı tarafça kendi zevkine göre daha lükslerinin takıldığı, bazı imalatların ise mimari projeye aykırı olup, ruhsat alınmasına engel teşkil ettiklerinden yıkılıp eksi hale getirilmeleri gerekeceğinden faydalı masraf olarak nitelendirilemeyeceği ve faydalı masraf olarak kabul edilebilecek imalatlar yönünden ise dava tarihi itibariyle değer belirlenip, yıpranma payının düşülmemesinin hatalı olduğuna yönelik bilirkişi raporuna haklı itirazları karşılanmamıştır.

Kural olarak zorunlu ve faydalı masrafların bağımsız bölümün teslimi tarihinde yapılmış olduğu kabul edilmektedir.

Mahkemece, oluşturulacak konusunda uzman yeni bir bilirkişi heyetinden, davalı tarafın önceki bilirkişi raporlarına itirazlarını da karşılar nitelikte yapılan imalatların hangisinin zorunlu ve faydalı masraflar hangilerinin lüks masraflar olduğunun belirlenmesi, BK'nın 414. maddesine (TBK 530. md) göre zorunlu ve faydalı masrafların bağımsız bölümün davacıya teslim tarihinde yapılmış olduğu kabul edilerek bu tarihteki yıpranma payı düşülmüş rayiç bedel üzerinden değerlendirme yapılması gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.