KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2015/206 E., 2016/1200 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Şubat 2016
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
307 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki alacak davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın feragat nedeniyle reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, davalıların müvekkili kooperatifin eski yönetim kurulu üyeliği ve başkanlığını yapmış kişiler olduğunu, 12.07.2003 tarihinde yapılan genel kurulda ibra edilmediklerini, 2004 yılında yapılan genel kurulda da kooperatifin uğradığı zararların tazmini için dava açılmasına karar verildiğini, kooperatifin bilgisayarı olmadığı halde bilgisayar harcaması yapıldığını, cep telefonu faturası ve kontör ücretinin kooperatif hesabından ödendiğini, dolgu malzemesi bedeli olarak her yıl fazlaca ödeme yapıldığını, davalıların kendi aidatlarından bir kısmını ödemediklerini, maaş ve huzur hakkı gibi iki ayrı tahsilat ile gelir elde edildiğini, yapılan gider ve ödemelerde fazlalık bulunduğunu ileri sürerek, şimdilik 35.000,00 TL zararın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece iddia, savunma uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre; davacı kooperatif yönetim kurulu üyelerinin sunmuş oldukları 08.10.2014 havale tarihli dilekçeleri ile HMK'nın 307. maddesi gereğince feragat nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.
Davanın feragatla sonuçlandığı ve davalı ...'ün vekili bulunduğu halde ....'nin 6. maddesi uyarınca davalı taraf lehine ücreti vekalet takdir edilmesi gerekirken bu hususun düşünülmemesi doğru değil ise de, eksikliğin giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün HUMK'nun 438/7'nci maddesi uyarınca aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2015/206, K. 2016/1200, 29 Şubat 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama