KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2015/216 E., 2015/255 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Ocak 2015
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
270 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki iflas davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve .... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
-K A R A R-
Davacı vekili, müvekkili şirketin 1992 yılında limited şirket olarak kurulduğunu ve 2008 yılında tür değiştirerek anonim şirkete dönüştüğünü, ulaşım yapıları, alt yapılar, bunlara ilişkin mühendislik, proje, taahhüt ve finansman işleri ile uğraştığını, sermayesinin 10.000.000,00 TL olduğunu, 2008 yılında başlayan ekonomik krizin şirketi olumsuz etkilediğini, iş yaptığı belediyelerden tahsilat yapılmadığını, faiz giderinin oluştuğunu, hammadde maliyetinin %41 civarında arttığını fakat bunun hak edişlere yansıtılamadığını ve özvarlığın (-) 3.147.025,85 TL olduğunu, iş tecrübelerinin bulunduğunu, makine parkına sahip olduklarını,
Kandıra ve Umuttepe şantiyelerinde asfalt dökmeye devam edeceklerini, taşıma işini bizzat yaparak maliyetin düşürüleceğini, seçim nedeniyle 2011 yılında yatırımların artmasından yararlanacaklarını, tasarrufa gidileceğini, yeni alınacak işlerle gelirin artacağını ve bu suretle borca batıklıktan kurtulacaklarını ileri sürerek, iflasın bir yıl süreyle ertelenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece iddia, müdahil beyanları, kayyım ve bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamına göre; davacı şirketin iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı sayılamayacağı, iflasın ertelenmesinden beklenen faydanın sağlanamayacağı gerekçesiyle, iflasa karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili ile müdahil .... vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekili ve .... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2015/216, K. 2015/255, 19 Ocak 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama