Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2015/3039 K.2015/5406

Taraflar arasındaki tazminat davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı yüklenici şirket ile arsa sahibi müvekkilleri arasında 16.05.1996 arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ile zemin + 7 katlı bina yapılması hususunda anlaşılmasına rağmen, davalının sözleşmeye ve eki mahal listesine göre yapılması istenilen işi, sözleşme hükümlerine göre yapmadığını, gerek eksik gerekse ayıplı ve hatalı olarak yapıldığını, sözleşmenin 4. maddesine göre inşaatın 1. sınıf malzeme ve işçilikle yapılacağı kararlaştırılmış iken, 3. sınıf malzeme ve işçilik kullanıldığını, bu suretle müvekkillerini ağır ve telafisi imkansız zarar içinde bıraktığını,

müvekkillerine ait 8 daire için eksik ve ayıplı imalatları nedeniyle 40.560,00 TL bu dairelere ait kira kaybının da 46.692,88 TL olduğunun 2004/430 D.İş sayılı dosyasında tespit edildiğini ileri sürerek, eksik ve ayıplı işler nedeniyle her bir davacı için 3.500,00 TL maddi tazminatın ve kira kaybından dolayı her bir müvekkili için ayrı ayrı 500,00 TL kira kaybının 15.06.1998 tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsiline, toplam 32.000,00 TL) fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili 08.07.2008 tarihli dilekçesi ile, 12.05.2008 tarihli ek bilirkişi raporuna atıfla dava değerini toplam 82.927,60 TL daha artırarak ıslah etmiştir. Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen kararın, Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nin 19.10.2011 tarih ve 3847 Esas, 6034 Karar sayılı ilamıyla bozulması üzerine, bozmaya uyularak, dosya önceki bilirkişi heyetinden bozma ilamı doğrultusunda alınan ek raporda davacılar yönünden talep edilebilecek eksik ve ayıplı işler bedelin 30.411,98 TL, gecikmeden doğan toplam kira kaybının 45.383,52 TL olduğu görüşü sunulduğu, Kayseri 5. Noterliği'nin 23.07.2004 tarih ve 16870 yevmiye nolu ihtarnamenin 31.07.2004 tarihinde tebliğ edildiği ve verilen 3 günlük süre dikkate alındığında temerrüt tarihinin 04.08.2004 olduğu,

bu tarihten itibaren gecikme tazminatına yasal faiz uygulandığı, eksik ve ayıplı işler bedeli yönünden dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulamak gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, toplam 45.383,52 TL gecikme tazminatının, temerrüt tarihi olan 04.08.2004'ten itibaren işleyecek yasal faiziyle; toplam 30.411,98 TL eksik ve ayıplı işler bedelinin, dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsili ile hisseleri oranında davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.