Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2015/3459 K.2016/1902

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, taraflar arasında 01.04.2010 tarihli sözleşme gereğince davalıya ait işyerinde güvenlik ve koruma hizmeti verildiğini, davalı şirketçe sözleşmenin 28.02.2011 tarihi itibariyle kötüniyetli olarak feshedildiğini, davalıya 28.02.2011 tarihine kadar hizmet verilmeye devam edildiğini, sözleşmenin 8.5.a. ve 8.5.b. maddesi hükümleri gereğince ödemelerin her ayın takip eden ilk haftasında yapılması gerektiğini, ödeme yapılmadığı takdirde ayrıca bir ihtara gerek duyulmayacağının ve anılan vadede temerrüdün başlayacağının belirtilmiş olduğunu,

davalı şirketçe ödemelerin sözleşmeye uygun yapılmamış olması nedeniyle 17.386,05 TL meblağlı fatura düzenlenerek davalıya gönderildiğini, 21.01.2011 tarihli ihtarnameye rağmen borcun ödenmediğini, icra takibi başlatıldığını ileri sürerek, icra takibine itirazın iptali ile %40 icra inkâr tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirket ile davacı şirket arasındaki ticari ilişkinin 2009 yılından bu yana devam ettiğini, sözleşmenin 9. maddesi kapsamında fesih hakkının kullanıldığını ve 26.11.2010 tarihli ihtarname ile davacı şirkete bildirildiğini, sözleşmenin feshedilmiş olması neticesinde, davacı şirketçe kötüniyetli olarak geriye dönük geç ödenen faturalardan bahisle bir fatura düzenlenip müvekkili şirkete gönderildiğini, faturaya itiraz edilerek iade edildiğini, taraflar arasındaki 2009 yılından beri devam eden ticari ilişkiye rağmen daha önceki fatura ödemelerine herhangi bir itiraz olmamasına rağmen böyle bir talepte bulunduğunu,

talep dayanağı faturaların teslimine ilişkin herhangi bir bilgiye yer verilmediğini, davacı talebinin taraflar arasındaki uygulamaya aykırı olduğunu, ayrıca talebin Borçlar Kanunu'nun 113 ve Medeni Kanunu'nun 2. maddesine açıkça aykırı olduğunu, talep edilen miktarın ne şekilde hesaplandığının belli olmadığını, temerrüt faizine ilişkin faturalara ayrıca KDV eklenmesinin hukuken mümkün olmadığını savunarak, davanın reddi ile %40 kötüniyet tazminatı istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; Güvenlik Hizmetleri Sözleşmesi'nin ödemeye ilişkin 8. 5. a ve b maddesi hükümleri dışında bozma ilamında 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 113. (6098 sayılı TBK'nun 131.) madde hükmü gereği sözleşmede asıl borçları ödedikten sonra faizinde ayrıca istenebileceğine ilişkin açık bir hükmün bulunmadığı, davacının talep ettiği alacak bakımından haklı olmadığının yapılan yargılama sonucunda ortaya çıkabilecek nitelikte olduğu, davalının kötüniyet tazminat koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.