Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2015/3670 K.2016/4033

Davacı tarafından açılan iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde müdahiller ...., vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili şirketlerin konut ve kamu binaları, baraj, gölet inşaatları, park ve bahçeler, özel yapılar, spor merkezleri, stadyumlar, otel ve tatil köyleri inşaası ile dış ticaret faaliyetlerine odaklandığını, global ekonomik dalgalanmanın inşaat sektörünü de sarstığını, şirketlerin aktiflerinde görülen satış değerleri üzerinde yapılan hesaplamalar sonucunda ve karşılaştırmalı tablolara göre borca batık durumda olduklarını ancak, her iki şirketin de yaptıkları iş, ellerindeki projeler ve bitirdikleri işlere göre iyileşme ümidinin kuvvetle muhtemel olduğunu ileri sürerek, iflaslarının ertelenmesini talep etmiştir.

Müdahiller vekilleri, talebin reddini istemişlerdir.

Mahkemece, davacı şirketlerin borca batık oldukları, iyileştirme projelerinin uygulanabilir olduğu, sermaye artışının önemli bir kısmının ödendiği, şirketlerin özvarlıklarında artışlar olduğu, birçok alacaklı ile borç yapılandırması yaptığı, aktif olan davacı şirketlerin satış gelirlerinin resmi belgelere dayandığı gerekçesiyle, her iki şirketin iflaslarının bir yıl süre ile ertelenmesine karar verilmiştir.

Karar, müdahiller ..... vekilinin temyizi yönünden;

.../...

S.2

Mahkemece iflâsın ertelenmesi talebi hakkında verilen hüküm temyiz eden müdahil..... vekiline 11.02.2015 günü tebliğ edildiği halde, temyiz dilekçesi İİK'nın 164. maddesinde öngörülen 10 günlük yasal süre geçirildikten sonra 26.02.2015 tarihinde verilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve ....karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında Yargıtay tarafından da karar verilebileceği kabul edilmiş olmakla, temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2- Davacı ..... hakkındaki hüküm yönünden;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, bir kısım müdahiller vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3- Davacı ... San. Tic. Ltd. Şti. hakkındaki hüküm yönünden;

İflasın ertelenmesini isteyen kooperatif ve sermaye şirketlerinin borca batık durumda bulunması (bir diğer ifade ile varlıklarının rayiç değerlerinin borçlarını karşılayamaması), fevkalade mühletten yararlanmamış olması ve sunacakları iyileştirme projesi kapsamında mali durumlarının ıslahının imkân dâhilinde görülmesi gerekir (İİK.m.179).

Gerek borca batıklığın ve gerek iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı olup olmadığının tespiti özel ve teknik bilgiyi gerektirdiğinden bu değerlendirmelerin yapılması için bilirkişi görüşüne başvurulmalıdır (HMK.m.266). Hâkim de bu raporla o konudaki özel ve teknik bilgi ihtiyacını giderebilmeli ve raporun hukuka uygunluğunu denetlemelidir.

Projenin ciddi ve inandırıcılığı öncelikle ve özellikle sermaye ve/veya kârlılığın ne şekilde arttırılacağı ve borca batıklıktan kurtulmanın ne şekilde sağlanacağı somut, belgelere dayalı ve gerçekçi bilgi ve öngörülerden yola çıkılarak tespit edilmeli, diğer proje unsurları için de bilimsel veriler değerlendirilmelidir.

Bilirkişi ve kayyım raporlarında; davacı ... San. Tic. Ltd. Şti'nin borca batık olmadığı belirtilmiş ise de; diğer davacının borçlarına kefil olması nedeniyle oluşan riskten ötürü borçlarının varlıklarını aştığı beyan edilmiştir. Kefalet riski mutlak surette kefilin pasifleri arasında gösterilemezse de varlığının inkâr edilmesi de mümkün değildir.

Bilirkişi tarafından asıl borca ilişkin diğer teminatlar; borçlunun ve varsa diğer kefillerin ödeme gücü, ayni teminatlardan tahsil edilebilecek tutarlar ile ödeme nedeniyle gerçekleşecek halefiyet durumunun değerlenlendirilmesi ile kefilin bilançosu bakımından oluşacak riskin belirlenmesi gerekir.

Adı geçen şirketin kefalet nedeniyle üstlendiği riskin bu şekilde belirlenmesi gerekirken, kefalet riskinin yüzeysel şekilde değerlendirilmesi sonucu karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.