Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2015/545 K.2016/1427

Taraflar arasındaki tazminat davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve karşı davada karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl davada davacılar-karşı davada davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Asıl davada davacı arsa malikleri vekili, müvekkilleri ile davalı arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi gereği inşaata başlanmadığını, bu durum nedeniyle müvekkillerinin zarara uğradığını ileri sürerek, sözleşmenin feshi ile 40.000,00 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın ve tespit edilecek kira bedelinin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı yüklenici vekili, davacılar ile müvekkili arasında birden fazla sözleşme imzalandığını ve feshi istenen sözleşmeye konu 10 no'lu parseldeki inşaatın, 11 no'lu diğer parseldeki inşaat bitince başlanacağı konusunda şifahi olarak anlaşmaya varıldığını, müvekkili tarafından 10 no'lu parsel üzerinde inşaat yapım aşamasında iken müvekkilinin davacılarca azledildiğini, davacı yanın hem fesih hem de gecikmeden ötürü tazminat isteyemeyeceğini, fesih için haklı neden bulunmadığını, arsa sahiplerinin kişilik değerlerine karşı bir saldırı veya kararında söz konusu olmadığını, manevi tazminat isteminin yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Karşı davada davacı yüklenici vekili, sözleşmenin geçerli olduğunun tespitini, bu talepleri kabul görmediği takdirde haksız fesih nedeniyle müvekkilinin uğradığı kâr mahrumiyeti kaleminden olarak şimdilik 8.000,00 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Karşı davada davalı arsa malikleri vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, asıl davanın kısmen kabulü ile 02.03.2005 tarihli sözleşmenin feshine, 40.000,00 TL menfi zararın tahsiline, karşı davanın reddine dair verilen karar, Dairemizin 13.03.2014 tarih ve 374 E., 1917 K. sayılı ilamıyla; davacı arsa sahipleri tarafından BK'nın 106. maddesindeki seçimlik haklardan sözleşmenin geriye etkili feshi seçimlik hakkının kullanıldığı, fesih isteyen ve fesihte haklı olan tarafın BK'nın 108/2. maddesi uyarınca menfi zararı talep etme hakkı bulunduğu,

dava dilekçesindeki anlatımdan ve mahkemece hükme esas alınan bilirkişi kurulunun sözleşmenin bitmesi gereken tarih ile dava tarihi itibariyle binanın değerini belirleyerek farkın davacıların zararını oluşturduğu yolundaki hesap şekli ve görüşünden talebin ve hüküm altına alınan tazminatın müspet zarar niteliğinde olduğu, bu durumda talebin reddi gerektiği belirtilerek bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına

uyularak yapılan yargılama sonucunda; daha önceki hükümde kesinleşen yönlerden karar verilmesine yer olmadığına, asıl davadaki 40.000,00 TL tazminat talebinin reddine karar verilmiştir. Karar, asıl davada davacılar-karşı davada davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, asıl davada davacılar-karşı davada davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.