Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2015/5565 K.2017/572

Taraflar arasında görülen alacak davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 27.03.2015 gün ve 276 Esas, 1986 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı temsilcisi tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında grup konaklama sözleşmeleri bulunduğunu, bu sözleşmelere dayalı olarak verilen hizmetlerden bir kısmının bedelinin ödenmediğini ileri sürerek, şimdilik 50.000,00 TL'nin davalının temerrüde düştüğü tarihten itibaren sözleşmeyle kararlaştırılan aylık % 6 faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslahla istemini 150.600,00 TL'ye çıkartmıştır. Davalı vekili, davacının edimini gereği gibi yerine getirmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, taraflar arasındaki sözleşmelerin ödeme detayları başlıklı bölümünde, ana hesabın davacının sunduğu fatura olduğu, davalının otelden ayrılmadan önce fatura üzerinde mutabakat sağlamakla yükümlü olduğu, aksi halde davacının hesabını kabullenmiş sayılacağı, tarafların otelden ayrılmadan önce genel mutabakat yapmak zorunda oldukları, davalının mutabakat yapmaksızın otelden ayrılması halinde davacının mutabakatını kabul etmiş sayılacağı hükümlerini içerdiği, bu nedenle davacının hizmeti kötü ifa ettiğine dair dava dışı kurumlara müzekkere yazılıp araştırma yapılmadığı, davacı defterlerinin usulüne uygun olduğu,

sözleşme kapsamı dışında kalan yolcu için ödenen 413,00 Euro, bilet nedeniyle ödenen 742,50 TL ve davalı şirket yetkilisinin eşi ve çocukları için ödenen 323,00 TL vize ücreti çıktıktan sonra davacı alacağının 149.787,65 TL olduğu gerekçesiyle, anılan meblağın davalıdan temerrüt tarihinden itibaren aylık % 6 sözleşme faiziyle tahsiline dair verilen kararın davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemiz'in 2015/276 E., 2015/1986 K. sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez, davalı temsilcisi karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davaya konu alacağın dayanağı olan son sözleşmede "geç yapılan ödemelerde aylık %6 vade farkı tahakkuk ettirilecektir" hükmü, diğer sözleşmelerde ise "aylık" sözcüğü kullanılmaksızın "geç yapılan ödemelerde %6 vade farkı tahakkuk ettirilecektir" hükmü yer almakta olduğu, gerek dava dilekçesindeki talep, gerek itiraz üzerine duran ve karar tarihinden sonra kesinleştirilen icra dosyalarındaki takip talepleri dikkate alındığında "vade farkı"nın taraflar arasında faiz olarak benimsendiği anlaşılmaktadır.

Son sözleşme dışındaki sözleşmelerde faizin aylık mı yıllık mı olduğunun açıkça belli olmadığı, faizin uygulanma şeklinin açıkça belirtilmediği bu gibi durumlarda ise 6098 sayılı TBK ve 3095 sayılı kanun hükümleri dikkate alındığında açıkça aylık yazmadığı takdirde belirlenen faiz oranının "yıllık" olarak kararlaştırıldığının kabulü gerektiği, alınacak ek bilirkişi raporu ile son sözleşme dışındaki sözleşmeden kaynaklanan alacağında bu ilke dikkate alınarak hesap

yapılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde verilen kararın onanmasına dair Dairemiz kararının kaldırılmasına ve hükmün yukarıda anlatılan gerekçe ile bozulmasına karar verilmiştir.