Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2015/6884 K.2016/732

Taraflar arasındaki kayıt kabul davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2008/798 Esas sayılı dosyası üzerinden 09.06.2009 tarihinde iflasına karar verilen davalı şirketin, İflas işlemlerinin İflas Müdürlüğünün 2009/26 sırasında yürütüldüğünü, müvekkili kurumun İstanbul 2. Tüketici Mahkemesi'nin 2009/232 Esas Sayılı ilamı gereği 25.420,00 TL alacağın iflas masasına kaydı için yaptığı başvurunun davalı iflas idaresince reddedildiğini ileri sürerek, anılan alacağın kayıt ve kabulüne karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında talebini ıslah ederek 43.868,03 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın yasal dayanaktan yoksun olduğunu, öncelikle 2. Tüketici Mahkemesi'nin 2009/232 Esas sayılı dava dosyasında yargılamanın sürdüğünü, Tüketici mahkemesindeki davanın kabulüne karar verilmesi halinde de davacının iflas eden şirkete rücu imkanının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; taraflar arasında İstanbul-Bahçeşehir Toplu Konut Alanı 7. Bölge Arsa satışı karşılığı gelir paylaşımı inşaatı işi konusunda sözleşme yapıldığı, müflis şirketin temerrüdü nedeniyle sözleşmenin davacı tarafça 14.0.2008 tarihinde feshedildiği, fesih tarihinden önce müflis şirketin dava dışı İlke Yenay Kılınç'a D-1 Blok 37 no'lu bağımsız bölümün satışının yapıldığı, akabinde davalı şirketin 09.06.2009 tarihinde iflasına karar verildiği,

satışı yapılan dairenin İlke Yenay'a teslim edilmemesi üzerine işbu şahıs tarafından açılan İstanbul 2. Tüketici Mahkemesinin 2009/232 Esas sayılı davanın yapılan yargılaması sonunda davanın 24.000,00 TL üzerinden kabulüne karar verildiği, kararın kesinleştiği, davacının bu miktarı faizi ve yargılama giderleri ile birlikte 43.868,03 TL olarak ödediği ve davacı vekili Tüketici Mahkemesi'nin ilamı kapsamında ödeme tehdidi altında bulunduğu miktarın masaya kaydı için iflas müdürlüğüne yaptığı başvurunun reddedildiği oysa davacının dava dışı şahsa satılan dairenin teslim edilememesinde herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığı,

müflis şirketin sözleşme kapsamında üzerine düşen yükümlülükleri gereği gibi yerine getirmemesi nedeniyle davacı tarafından ödenen miktardan sorumlu olduğu gerekçesiyle, ıslah talebi de nazara alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, müflis davalı şirket iflas idaresi vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, müflis davalı şirket iflas idaresi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Dava, kayıt kabul istemine ilişkindir.

İİK'nın 235. maddesine göre kayıt kabul davaları onbeş günlük yasal süre içinde açılması gereken davalardan olup, bu sürenin geçmesinden sonra ıslah yoluyla talebin artırılmasına hukuki geçerli sonuç bağlanamaz. Dairemizin 12.09.2014 tarih ve 902 E., 5561 K.; 05.02.2013 tarih ve 2012/6948 E., 2013/549 K.; 31.10.2013 tarih ve 5028 E., 6683 K. sayılı ilamları bu yöndedir.

Somut olayda, davacı tarafça 25.420,00 TL'nin kaydı için davalı iflas idaresine başvurulduğu, başvuru sırasında tebliğ gideri verildiği ve sıra cetvelinin tebliğ masrafı veren davacı vekiline 16.03.2010 tarihinde tebliğ olunduğu ancak davanın 25.420,00 TL'nin masaya kayıt ve kabulü için tebliğden itibaren başlayan yasal 15 günlük süre içerisinde 18.03.2010 tarihinde açıldığı, davacının ıslah talebinin ise yasal 15 günlük süre geçtikten sonra 02.05.2012 tarihinde yapıldığı anlaşıldığına göre, mahkemece kayıt kabul davasında bu şekilde ıslahın mümkün olmadığı hususu dikkate alınarak 25.420,00 TL'nin masaya kayıt ve kabulüne karar verilmesi gerekirken, ıslah edilen kısmın da kabulü suretiyle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.