Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2015/7788 K.2017/3334

Taraflar arasında görülen kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptali davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 06.04.2015 gün ve 2014/5034 Esas, 2015/2304 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı, davalı kooperatifin üyesi iken, aidat borçlarını ödemediği gerekçesiyle ihtarnameler keşide edilerek ortaklıktan çıkarıldığını, kooperatife destek olmak amacıyla yaptığı ödemelerin ortaklık cari hesabında, aidatlarla ilgili ödemelerin ise ortaklık hesabında takip edildiğini, iç içe giren bu hesapların birlikte değerlendirilmesi gerektiğini, 12.03.2006 tarihinde yapılan genel kurul toplantısında ortaklık hesabındaki 23.000,00 TL’lik borç için faiz uygulanması kararlaştırıldığını, bu kararın iptali için açılan davanın devam ettiğini, diğer üyelere aynı şekilde işlem yapılmadığını ileri sürerek, kooperatif yönetim kurulunun 27.06.2006 tarih ve 61 sayılı üyelikten ihraç kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının 2000 yılı Haziran ile 2004 yılı Haziran ayları arasında, yönetim kurulu başkanı olarak görev yaptığını, gerek görevli olduğu dönemde ve gerekse görevinin sona ermesinden sonra genel kurul kararına dayanan parasal yükümlüklerini yerine getirmediğini, iki ihtarname keşidesine rağmen ödeme yapılmadığından 27.06.2006 tarih ve 61 sayılı kararla ortaklıktan çıkarıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; öncelikle 12.03.2006 tarihli genel kurulun iptali istemiyle açılan İzmir 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2006/210 (yeni 2009/149) Esas sayılı davasının bekletici neden olarak kabul edildiği, açılan davanın reddine karar verildiğinden davacının talep ettiği takas-mahsup işleminin yapılamadığı,

davacının ayrı bir dava ile alacağını ayrıca talep edebileceği, bu dosyadan verilen kararın kesinleşmesinin ardından, genel kurul kararları esas alındığında davalının davacıdan 44.360,00 TL anapara ve 161.163,00 TL gecikme faizi talep edebileceği, çıkarma kararının dayanağı olan ihtarnamelerde de bu meblağın talep edildiği,

ancak 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu ile temerrüt faizine getirilen sınırlamanın esas alınması gerekeceği, bu durumda davalı kooperatifin talep edebileceği gecikme faizinin 64.529,00 TL’yi aşamayacağı, bu haliyle çıkarma kararının dayanağı olan ihtarnamelerin usulsüz hale gelmiş olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiş, mahkemece verilen karar Dairemizin 06.04.2015 günlü, 2014/5034 E., 2015/2304 K. sayılı ilamı ile onanmıştır. Bu kez, davalı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.