Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2015/8041 K.2017/2318

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müflis şirket hakkında 14.02.2013 tarihinde iflas dosyasına 13.03.2013 tarihi itibariyle güncel borç miktarı ve buna dayanak belgeler eklenerek dilekçe ile alacak kaydı yönünden masaya başvurulduğunu ve geç kayıt masrafının da 15.03.2012 tarihinde yatırıldığını, iflas masasının 03.06.2013 tarihli yazı ile talep edilen alacağın tamamının 4.170,05 TL olarak kabul edilerek 3. sıraya alındığını, oysa müvekkilinin 26.06.2013 tarihi itibariyle 9.241,04 TL vergi alacağının bulunduğunu ileri sürerek, alacak kayıt taleplerinin 9.241,04 TL olarak düzeltilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı müflis şirket idare memuru, iflas tarihinden sonra faiz talep edilemeyeceğini, ayrıca alacak iddiasında bulunan davacı belediyenin iflas masasına kayıtlı ve reddedilen bir talebi bulunmadığını, taleple bağlı olarak alacağın tamamının kabul edildiğini, iflas tarihinden sonra vergisel bir alacak mevcut ise usulüne uygun ödeme emrinin tebliğinden sonra İİK'nın 236. maddesine göre geç kayıt masrafı yatırılmaya bağlı verilecek karara göre gerekli davanın açılması gerektiğini, icra iflas yasasında yer almayan alacak miktarına ilişkin açılan davanın yerinde olmadığınından bahisle, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacı belediyenin 14.03.2012 iflas tarihi itibariyle 4.170,05 TL emlak vergisi alacak kaydının iflas idaresince rüçhanlı olarak aynen kabul edilip masada 3. sıraya alındığı, iflas tarihinden sonra emlak vergi alacağına gecikme zammı adı altında faiz istenemeyeceği, ancak taşınmazın satış tarihine kadar ortaya çıkan emlak vergi borcunun iflas idaresince emlak vergi dairesinden tespit edip rüçhanlı olarak satış bedelinden öncelikle ödenmesi gerekeceğinden bahisle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.