Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2015/8085 K.2017/1622

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatif üyesi iken, 19.06.2011 tarihli olağan genel kurulda 2011 yılının Nisan ayına kadar aidat toplanması kararlaştırılmış iken ibra edilmeyen yönetim kurulunca kendisine ihtarname gönderilerek genel kurulda belirtilen tarihten sonrası için de aidat talep edildiğini ve yönetim kurulunca haksız olarak kooperatif üyeliğinden ihracına karar verildiğini ileri sürerek, 01.11.2013 tarihli yönetim kurulunun 174 no’lu kooperatif üyeliğinden çıkarma kararının iptali ile yargılama gideri ve vekalet ücretinin davalı tarafa yükletilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı kooperatif temsilcileri, her ortağın aidatı ödemekle yükümlü olduğunu, herhangi bir konuda genel kurulda yeni bir karar alınmadığı müddetçe eski kararın aynen geçerli olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; kooperatifin yıllık harcamaları ve üye sayısı ile üyelerden toplanan aidat miktarı nazara alındığında, bahse konu aylık 150,00 TL aidatın genel yönetim ve işletme gideri mahiyetinde olabileceği, davalı kooperatifin genel kurulunda kararlaştırılmasa bile üyeliğin gereği olarak her kooperatif üyesinin belli bir aidat borcu ödemesi ve genel yönetim ile işletme giderine katılması gerektiği anlaşılmakla bahse konu aidatın ödenmemesi nedeniyle üyelikten çıkarılması işlemin yerinde olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda davacı üyenin ihtarnamelerde gösterilen tutarda aidat borcu bulunduğu gerekçesiyle verilen ihraç kararının iptali istemine ilişkin talep reddedilmişse de 18.04.2010 tarihli genel kurulda Mayıs 2010 tarihinden Nisan 2011 tarihine kadar aylık 150,00 TL aidat alınmasının öngörüldüğü,

bu tarihten sonrası için aidat alınmasına ilişkin bir genel kurul kararı bulunmamasına rağmen davacının ihracına ilişkin dayanak yapılan ve istenen aidat borcunun ise Nisan 2011 tarihinden sonrasına ilişkin olduğu anlaşılmakla, genel kurul kararına dayanmayan ve ödemediği aidat borcuna dayalı olarak ortağın ihraç edilmesi mümkün bulunmayıp, mahkemece bu husus gözardı edilerek ayrıca talep edilen alacağında genel gider borcu olabileceği varsayımına dayalı olarak davanın kabulü yerine reddine karar verilmesi doğru olmamış, bütün bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.