KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2015/8266 E., 2018/3426 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Mayıs 2018
Karar Metni
298 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
... Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl davada davacı ile birleşen davada davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Asıl ve birleşen davada davacılar vekili, müvekkilleri arsa sahipleri ile davalı yüklenci arasındaki 09.06.2011 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereği inşaa edilen binada müvekkillerine isabet eden bağımsız bölümde eksik ve ayıplı imalattan ve bağımısız bölümlerin kiraya verilememesinden kaynaklı zararları olduğunun delil tespiti ile belirlendiğini ileri sürerek, her bir müvekkili için fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 12.000 TL eksik ve ayıplı iş bedeli ile 1.000 TL kira tazminatı ve 10.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporları, ve tüm dosya kapsamından; davacılara ait her iki dairede de aynı hususlarda eksiklik bulunduğu, her iki bağımsız bölümde ki eksik ve kusurlu işlerin 2.160,00 TL olarak belirlendiği, yine, ortak alanlardaki eksik iş ve ayıplar yönü itibariyle davacıların arsa payı oranında tahsiline karar verilmesi gerektiği, yine uğradıkları kira kaybı yönü itibariyle ise taleple bağlılık ilkesi gereğince 1.000,00 TL olarak hesaplandığı, manevi tazminat talebinin şartları oluşmadığından reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, asıl ve birleşen davada davacılar vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl davada davacı ile birleşen davada davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2015/8266, K. 2018/3426, 30 Mayıs 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama