Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2015/8449 K.2017/2707

Taraflar arasındaki kayıt kabul davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili; müvekkili şirket ile davalı müflis arasındaki ticari ilişki nedeniyle müvekkilinin alacaklı olduğunu, 665.000,00 TL, 65.000,00 TL ve 62.000,00 TL tutarlı alacakların ayrı ayrı ipoteğin paraya çevrilmesi için icra takipleri başlattıklarını, icra takiplerinin kesinleştiğini, bunun dışında müvekkilinin davalı müflisten olan cari hesap alacağına mahsuben davalının verdiği toplam 8 adet çek tutarı olan 1.021.116,21 TL alacağın tahsili için de icra takibi başlattıklarını, bu takibin de kesinleştiğini, bu arada davalı şirket hakkında iflas kararı verildiğini,

bahsedilen 4 adet takibe bağlı alacaklarının masaya kaydı için iflas masasına başvurduklarını, İflas Müdürlüğünce 792.000,00 TL tutarlı ipotekli alacağın masaya rüçhanlı alacak olarak kaydı yapılarak fazlaya ilişkin talebin reddedildiğini, bu ret kararının haksız olduğunu ileri sürerek, 1.886.915,31 TL tutarındaki alacağın, rüçhanlı alacak olarak sıra cetveline geçen ipotekler nedeniyle tahsil edilecek olan miktar mahsup edilmek ve tahsilde tekerrür olmamak üzere masaya alacak olarak kaydının kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; cari hesabın tümü itibariyle davacının bakiye alacağının iflas tarihine kadar işlemiş faizlerin eklenmesi suretiyle toplam 2.290.893,24 TL olduğunun bilirkişi raporu ile tespit edildiği, bu tutardan masaya kabul edilen 792.000,00 TL'nin düşülmesinin gerektiği, davacının gerek dava dilekçesinde gerekse masaya yaptığı başvuruda kaydını istediği alacak toplamını 1.886.915,31 TL ile sınırlandırdığı, bu nedenle taleple bağlılığın esas olduğu,

bu tutardan masaya rüçhanlı olarak kabul edildiği anlaşılan 792.000,00 TL'nin düşülmesi sonucu bakiye alacağın 1.094.415,31 TL olduğu gerekçesiyle, bu tutar için davanın kabul edilmesine ve masanın zaten kabul etmiş olduğu 792.000,00 TL'lik bölümü için mükerrer kayıt talebinin reddedilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.