Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2015/9703 K.2018/213

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalı tarafından çevre düzenlemesi, aidat ve diğer ortak gider ödemesi nedeniyle ilamsız icra takibi başlattığını, müvekkilinin yasal itiraz süresini kaçırması sonucu aleyhinde başlatılan takibin kesinleştiğini, kooperatif üyesi olmadığını, kooperatife ait taşınmazı satın almanın üyeliğin devri sonucunu da doğurmayacağını, dolayısıyla adı geçen borçlardan sorumlu olmayacağını ileri sürerek, fazlaya dair tüm hakları sakları kalmak kaydıyla müvekkilinin davalı tarafa borcu olmadığının tespitine, takip alacağının %20'si üzerinden kötü niyet tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davacının davalı kooperatifin normal üyesi olmadığı gibi özel statülü üyesi olmadığı, konutun devrinin hissenin devrini kapsamayacağı, bu durumda kooperatif üyeliği ile tapu birbirinden ayrıldığı için davalının genel giderlerden sorumlu tutulamayacağı belirtilerek, açılan davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği halde tamamen maddi hata nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

HMK 298/2. maddesi "gerekçeli karar tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz" hükmünü içermektedir.

Somut olayda mahkemece tefhim edilen kısa kararda davanın reddine karar verilmesine rağmen, gerekçeli kararda davanın kabulüne karar verilmesi gerekçeli karar ile kısa karar arasında çelişki oluşmuştur.

Kararların hüküm kısımları infaz edilecek olması nedeniyle kararın gerekçe ve hüküm fıkrası arasında mevcut bu çelişki HMK'nın 298/2. maddesi hükmüne aykırı olmuş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.