Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2015/989 K.2015/1310

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalı borçlunun kooperatife olan aidat borcunu 30.10.2010 tarihinden 28.02.2013 tarihine kadar ödemediğini, bu sebeple davalı aleyhine icra takibi başlatıldığını, davalının taşınmazı 05.04.2012 tarihinde satın aldığını ve bu tarihten önceki aidat borcundan sorumlu olmadığını savunarak, takibe itiraz ettiğini ileri sürerek, davalının itirazlarının iptaline, icra takibinin devamına ve %20 icra inkâr tazminatının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, dava konusu taşınmazı 05.04.2012 tarihinde satın aldığını, taşınmazı satın aldığı tarihten önceki borçların kendisinden istenmesinin hukuken mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini ve %20 kötüniyet tazminatının tahsilini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının davalı hakkında 30.10.2010 ile 28.02.2013 tarihleri arasında işleyen kooperatif aidat alacaklarının tahsili amacıyla icra takibi başlattığı, dosya içeriğinde mevcut tapu kaydından davalının dava konusu taşınmazı 05.04.2012 tarihinde satış yoluyla edindiği, kooperatif karar defterlerine göre 2010, 2011, 2012 ve 2013 yıllarında yapılan genel kurul toplantılarında 120 m²'lik iş yerleri aidatlarının aylık 170,00 TL olarak belirlendiği,

taşınmazın satışının kooperatife karşı hüküm ifade edebilmesi için pay devrinin kooperatif yönetim kuruluna bildirilmesi ve devrin yönetim kurulunca kabul edilerek bir karar alınmasının gerektiği, taşınmazı satın alan davalının kooperatif ortağı olmaması nedeniyle kural olarak kooperatif aidat borcundan veya kooperatif ortakları tarafından ödenmesi gereken giderlerden sorumlu tutulmasının hukuken mümkün olmadığı,

kooperatif üyesi olmamasına rağmen kooperatif hizmetlerinden faydalanması nedeniyle ödemesi gereken miktarlar açısından sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre sorumlu olması gerektiği, kooperatif genel kurulu tarafından 120 m²'lik iş yerleri için belirlenen aylık 170,00 TL aidat miktarını sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre ödemesi gerektiği, ancak taşınmazı edindiği tarih olan 05.04.2012 tarihinden önce taşınmazda malik olmadığı gibi kooperatif üyesi de olmaması nedeniyle bu tarihten önceki aidat borçlarından sorumlu olmayıp, bu tarihten sonraki işleyen aidat borçlarından sorumlu olacağı,

her ne kadar davacı ödenmeyen aidat miktarlarına aylık %4 oranında faiz uygulanmasını talep etmiş ise de.

2012 yılında yapılan kooperatif genel kurulunda ödenmeyen aidat alacaklarına uygulanacak olan faiz oranının kararlaştırılmadığının görüldüğü ve bu sebeple davalının ödemediği aidat alacaklarına ilişkin ödemesi gereken faiz oranının yasal faiz oranı olacağı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile itirazın 1.870,00 TL asıl alacak, 367,47 TL işlemiş faiz bakımından iptaline, asıl alacağa yasal faiz uygulanmak suretiyle takibin devamına, alacak likit olmadığından icra inkâr tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, davalının kooperatif üyesi olmadığı tespit edilerek taşınmazı edindiği tarih ile takip tarihi arasındaki döneme ilişkin genel giderlerden sorumlu olacağı kabul edilerek bilirkişiden bu döneme ilişkin genel giderlerle ilgili rapor alınması ve belirlenen miktarın hüküm altına alınması gerekirken, genel giderler ve inşaat finansman giderleri ayrımı yapılmaksızın genel kurulca kararlaştırılan aidat miktarının tamamından sorumlu tutulması doğru olmamış ise de temyiz edenin sıfatına göre bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Öte yandan mahkemece, kooperatif genel kurullarında kararlaştırılan faiz oranının kooperatif üyesi olmayan davalı için uygulanamayacağı gerekçesiyle, işlemiş faiz oranının yasal faiz oranı olacağının kabulü gerekirken, yanılgılı olarak 2012 yılı genel kurulunda faiz oranı kararlaştırılmadığı gerekçesiyle, yasal faiz oranının uygulanması gerektiğinin kabulü doğru olmamış ise de bu yanlışlığın sonuca etkisi olmamıştır.

Bu açıklamalara ve dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.