KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2015/9903 E., 2018/3830 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Haziran 2018
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
264 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalı arasında adi yazılı şekilde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, davalının müteaddit farklı istemlerine uygun projeler çizildiği ve hesaplar yapıldığını, zemin etüdü yapılması için arsaya gidildiğinde davalının hiçbir haklı gerekçesi olmadan sözleşmeyi feshettiğini bildirdiğini, ileri sürerek, sözleşmenin ....maddesi gereğince davalının sözleşmeyi haksız feshetmesinden dolayı tazminat sorumluluğunun bulunduğunu belirterek, 50.000,00 TL tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, sözleşmenin geçersiz olduğunu, ilgili kanunlar gereğince resmi şekilde düzenlenmeyen sözleşmelerin geçerli olamayacağını, davacının geçersiz sözleşmeye dayanarak cezai şart talep etmesinin hukuki dayanağının olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia savunma, ve dosya kapsamına göre uyuşmazlığın taraflar arasında imzalanan sözleşme tapuda pay devrini içeren arsa payı karşılığı inşaat yapımına ilişkin olduğu, bu tür sözleşmelerin BK 213, TMK 706, TK ... ve Noterlik Kanunu'nun 60. Maddesi uyarınca resmi şekilde yapılmasının zorunlu olduğu, aksi takdirde yapılan sözleşmelerin geçersiz olacağı, geçerli olmayan sözleşme nedeniyle ceza-i şart gibi borcu kuvvetlendirmeye yarayan feri şartlarda geçersiz olacağından davanın reddine, karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2015/9903, K. 2018/3830, 29 Haziran 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama